مروري بر كاربرد نانوصفحات دوبعدي به عنوان تقويت‏ كننده به منظور افزايش مقاومت به خوردگي پوشش‏ هاي پليمري

پوشش پليمري مقاوم در برابر آب، به دليل سميت كم، تركيبات آلي فرار كم و مقاومت شيميايي برجسته، توجه زيادي را به خود جلب كرده است. علي رغم اين مزايا، نواقص ميكرومتخلخل و كانال‏هاي قطبي كه در طي فرآيند پخت تشكيل مي‏شود، منجر به روانه شدن O2، H2O و-Cl به بسترهاي فلزي مي‏شوند و موجب تاول پوشش و از بين رفتن چسبندگي در پوشش‏ها مي‌شود و در نتيجه خصوصيات سد پوششي كاهش مي‏يابد. براي مقابله با كاهش نقص پوشش، يك روش مؤثر، مشاركت نانو پركننده‌ها در رزين پليمري مي‏باشد. به تازگي، زمينه اپوكسي با نانو صفحات لايه‏اي به عنوان تقويت‌كننده باعث جذب چشمگير هم در تحقيقات علمي و هم كاربردهاي عملي شده‏اند كه علت آن عملكرد مكانيكي عالي، مانع بودن در برابر عوامل گازي و هدايت حرارتي مي‏باشد. به طور كلي عملكرد سدي تقويت شده در محيط خورنده، امكان پيشگيري عالي از خوردگي را فراهم مي‏كند. در اين راستا، در اين مقاله اثرات نانوصفحات اكسيد گرافن، گرافن، فلورايد گرافيتي، كربن نيتريد، بورنيتريد، كربونيتريد بور، هيدروكسيد لايه مضاعف و مكسن مورد بررسي قرار مي‏ گيرد.