بررسي هم افزايي پالميتوئيل اتانول آميد و گاناگزولون بر تشنج هاي تونيك- كلونيك ناشي از پنتيلن تترازول

زمينه و هدف: اثرات ضدتشنجي نورواستروئيدها در مدل هاي حيواني نشان داده شده است. اندوكانابينوئيدها سبب تعديل تحريك پذيري نورون ها مي شوند. در اين مطالعه هم افزايي ناشي از كاربرد همزمان پالميتوئيل اتانول آميد (PEA) بعنوان يك اندوكانابينوئيد و نورواستروئيد گاناگزولون را بر شاخص هاي تشنج هاي تونيك– كلونيك القاء شده با پنتيلن تترازول (PTZ) بررسي كرديم. مواد و روش ها: موش هاي صحرايي نر بالغ نژاد ويستار استفاده شدند. تشنج تونيك– كلونيك با يك تزريق PTZ (mg/kg, i.p 80) ايجاد و مراحل تشنجي به مدت 30 دقيقه ثبت شدند. گاناگزولون (mg/kg 10) و PEA (mg/kg 40) بصورت محلول در DMSO به تنهايي و همراه با هم 15 دقيقه قبل از PTZ تزريق داخل صفاقي شدند. تاخير زماني بروز مراحل تشنج، مدت هر مرحله و ميزان مرگ ناشي از تشنج ها اندازه گيري شد. يافته ها: PEA تاثير معناداري بر شاخص هاي تشنجي نداشت. گاناگزولون قبل از PTZ سبب افزايش معنادار تاخير رسيدن به مراحل 1 تا 4 شد و كاهش معنادار مدت زمان مرحله 5 ايجاد كرد، همچنين مرگ ناشي از تشنج در مقايسه با گروه PTZ از 50 به 16 درصد رسيد. تزريق همزمان PEA و گاناگزولون تاخير رسيدن به مراحل 1 تا 5 تشنج را بطور معناداري در مقايسه با گروه PTZ و گروه گاناگزولون افزايش داد و كاهش معناداري در طول مرحله 5 ايجاد كرد. همچنين مرگ ناشي از تشنج در مقايسه با گروه PTZ از 50 درصد به صفر رسيد. نتيجه گيري: تزريق PEA به همراه گاناگزولون سبب افزايش اثرات ضدتشنجي گاناگزولون و كاهش مرگ ناشي از تشنج شد.