اثر تحريك گيرنده 5-HT2A بر علائم ترك اعتياد به مرفين در موش سوري

زمينه و هدف: سيستم سروتونرژيك از طريق گيرندههاي خود در روند وابستگي و بروز علائم سندرم محروميت مرفين نقش دارد. از سوي ديگر اثر گيرنده 5-HT2A بر علائم ترك اعتياد به‌طور كامل شناخته نشده است. هدف از اين مطالعه بررسي اثر تحريك گيرنده 5-HT2A بر علائم ترك مورفين در موش هاي سوري نر است. مواد و روش ها: در اين مطالعه تجربي از 28 سر موش سوري نر نژاد NMRI (20 الي 25 گرم) استفاده شد. وابستگي به مرفين با استفاده از برنامه 5 روزه و به ترتيب با دوزهاي 6، 16، 26، 36، 46، 56 و 66 ميلي‌گرم بر كيلوگرم القاء شد. در روز پنجم دو ساعت پس از تك دوز مرفين؛ نالوكسان (3 ميلي گرم بر كيلوگرم) تزريق شده و علائم ترك با تعداد پرش، دندان قروچه، ريتينگ، لرزش سر، لرزش اندام و درصدكاهش وزن در طي 30 دقيقه ثبت شد. گروه درمان، دوزهاي مختلف TCB-2 (0/3 و 2/5 ميلي‌گرم بر كيلوگرم؛ به شكل داخل صفاقي) را دريافت كردند. يافته‌ها: موش‌هاي وابسته به مورفين به طور قابل توجهي علائم ترك بيشتري نسبت به موش‌هاي كنترل داشتند. دوزهاي مختلف TCB-2 به طور معني‌داري برخي از علائم ترك مورفين را در گروههاي آزمايشي افزايش داد. نتيجه‌گيري: مطالعه حاضر نشان داد كه تحريك گيرنده 5-HT2A از طريق آگونيست آن علائم ترك مورفين را تشديد مي‌كند. مطالعات بيشتر براي درك بهتر نقش گيرنده 5-HT2A در وابستگي و ترك مرفين توصيه ميشود.