بررسي ميزان بيان lncRNA DSCR9 در بيماران مبتلا به سرطان كولوركتال

زمينه و هدف: بررسي ‌ها نشان داده است كه DSCR lncRNA از سرطان و التهاب جلوگيري مي ‌كند و بيان آن منجر به فعاليت‌هاي ضد توموري مي ‌شود. بنابراين هدف از اين تحقيق بررسي ارتباط ميزان بيان lncRNA DSCR9 با خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ بود. روش تحقيق: از 20 نمونه بافت بيماران مبتلا به سرطان كولوركتال و 20 بافت سالم روده افراد سالم نمونه‌گيري انجام شد. استخراج Total RNA و سپس سنتز cDNA انجام شد. بررسي بيان lncRNA DSCR9 با استفاده از روش Real time RT PCR و پرايمرهاي طراحي شده با استفاده از نرم‌افزار Beacon Designer انجام شد. ميزان بيان نسبي lncRNA DSCR9 محاسبه شد و در نهايت توسط نرم‌ افزار GraphPad Prism نتايج مورد تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه بيان DSCR9 lncRNA در سرطان كولوركتال در مقايسه با گروه كنترل و همچنين در تومور افراد داراي متاستاز و فاقد متاستاز افزايش يافت. از طرفي بيان نسبي  DSCR9 lncRNA در تومور افراد داراي مرحله 1 و 2 و در افراد داراي تومور با اندازه متفاوت افزايش معناداري را نشان نداد؛ اما بيان نسبي lncRNA DSCR9 در تومور افراد داراي گريد 1 و 2 افزايش بيان داشت و از نظر آماري معنا‌دار بود (0/0144P=). بررسي اختصاصيت و حساسيت lncRNA DSCR9 نشان داد كه به‌عنوان يك نشانگر (0/0001P=) مي‌تواند جمعيت بيمار را از سالم جدا كند. نتيجه‌گيري: در تحقيق حاضر بيان نسبي lncRNA DSCR9 در افراد مبتلا به سرطان كولوركتال در مقايسه با كنترل افزايش بيان داشت كه احتمالاً مي تواند به دليل فعال كردن پروتئين هاي دخيل در سرطان و افزايش مسير سيگنالينگ Wnt/beta-catenin باشد و باعث رشد سلول ‌هاي تومور و رگ‌ زايي در سرطان باشد. بنابراين با توجه به تغييرات بيان ژن DSCR9 lncRNA  در سرطان كولوركتال احتمالاً مي ‌توان از اين ژن به عنوان يك نشانگر زيستي براي تشخيص تومور استفاده نمود.