سبك‌ شناسي لايه‌اي اشعار فرخي يزدي با تكيه بر كتاب سبك ‌شناسي دكتر فتوحي

سبك‌ شناسي لايه‌اي، شيوه‌اي از سبك‌ شناسي معاصر است كه آثار را به شيوۀ درون‌متني و بر اساس لايه‌هاي به‌وجودآورنده (واژگاني، آوايي، نحوي، بلاغي و ايدئولوژيك) بررسي و تحليل مي‌كند. با بهره‌‌گيري از سبك‌شناسي لايه‌اي مي‌توان به ويژگي‌هاي سبك فردي، انديشه‌ها و ايدئولوژي حاكم بر متن شاعر يا نويسنده دست‌ يافت. سؤال اصلي پژوهش اين است كه چگونه مي‌توان ويژگي‌هاي سبكي شعر فرّخي يزدي (1318-1268ش) را با بهره‌گيري از سبك‌شناسي لايه‌اي بررسي و مشخّص كرد؟ اين پژوهش به شيوۀ توصيفي- تحليلي و روش كتابخانه‌اي، به بررسي ويژگي‌هاي سبكي ديوان اشعار فرّخي با رويكرد سبك‌شناسي لايه‌اي مي‌پردازد. از ويژگي‌هاي سبك فردي فرّخي در لايۀ واژگاني مي‌توان به بسامد واژگان حسّي و شكوهمند با رمزگان ساختاري و از ويژگي سبكي لايۀ نحوي، به جابه‌جايي از نحو معيار و تأكيد بر فعل و نهاد به‌عنوان ادوات آن اشاره كرد كه به شكل‌گيري سبك پيوسته و فعّال نحوي منجر شده است. با بررسي لايۀ نحوي در بخش‌هاي كيفيت واژه‌‌گزيني، چيدمان نشان‌دار، سبك و ساختمان جملات و... هر بخش، ويژگي سبكي ويژه‌اي دارد. فعل و نهاد، بيشترين جابه‌جايي را در سطح جملات داشته‌ و بسامد جملات مركّب و ساده، سبب ايجاد سبك تلفيقي شده است. ساختمان جملات داراي پيوستگي بلاغي است. در بخش وجهيت افعال، وجه اخباري و سپس عاطفي و امري بسامد زيادي دارند. در وجهيت قيد، قيدهاي زمان و حالت، داراي بسامد بيشتر هستند. در بخش صداي دستوري، متن به‌واسطۀ بسامد افعال متعدّي و شبه مجهول، داراي صدايي فعّال بوده و همچنين صداي رسا، آخرين مؤلّفۀ سبك فرّخي است.