پيش بيني آزار ديدگي در روابط زناشويي بر اساس الگوهاي ارتباطي و ترس از صميميت در زنان متاهل

هدف پژوهش حاضر پيش بيني آزار ديدگي در روابط زناشويي بر اساس الگوهاي ارتباطي و ترس از صميميت در زنان متاهل بود.روش: پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي است. به اين منظور 300 زن متاهل شهر تهران كه به روش نمونه گيري دردسترس و هدفمند انتخاب شده بودند به پرسشنامه هاي الگوهاي ارتباطي (كريستنس و هيوي، 1990 )ترس از صميميت (دسكاتنر و تلن، 1991) و همسرآزاري (قهاري، عاطف وحيد و يوسفي، 1384) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از روش ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون گام به گام مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها نتايج نشان داد كه بين خرده مقياس مرد متوقع/ زن كناره گير با همسرآزاري رابطه مثبت و معنادار وجود داشت. (r=%236.P≤000 )همچنين بين خرده مقياس هاي زن متوقع/ مرد كناره گير(r=%324P≤0.01) مرد متوقع/ زن كناره گير ((r=%131P≤0.05و سازنده متقابل(r=%214P≤0/01) با ترس از صميميت رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. مولفه هاي خرده مقياس سازنده متقابل(r=%194P≤0.001 ) و مرد متوقع/زن كناره گير r=%236.P≤000) ) توان پيش بيني همسرآزاري را داشتند.- نتيجه گيري مي توان گفت الگوهاي ارتباطي مرد متوقع/ زن كناره¬گير و سازنده متقابل در رابطه زوجين مي توانند چالشي ايجاد كنند كه باعث همسر آزاري در رابطه شود.