اثربخشي درمان پذيرش و تعهد متمركز بر شفقت بر انعطاف‌پذيري روان‌شناختي و آشفتگي روان‌شناختي بيماران مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس

اهداف:پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي درمان پذيرش و تعهد متمركز بر شفقت بر انعطاف‌پذيري روان‌شناختي و آشفتگي روان‌شناختي بيماران مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس انجام شد. مواد و روش ها: طرح پژوهش حاضر، آزمايشي و از نوع پيش‌آزمون و پس‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل همه بيماران مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس عضو انجمن ام‌اس خوزستان بود. از ميان افراد واجد شرايط در مرحله اول 50 نفر و در مرحله دوم 32 نفر به‌صورت تصادفي انتخاب شد و به‌صورت تصادفي در گروه آزمايش (16 نفر كه به 2 گروه 8 نفره تقسيم شدند) و گروه كنترل (16 نفر) گمارده شدند. گروه آزمايش 10 جلسه تحت درمان پذيرش و تعهد متمركز بر شفقت قرار گرفتند. شركت‌كنندگان به پرسش‌نامه وضعيت گشودگي و درگيري و مقياس آشفتگي روان‌شناختي پاسخ دادند. داده‌ها با روش آماري تحليل كوواريانس چندمتغيري (مانكووا) و نرم‌افزار SPSS نسخه 24 تجزيه‌و‌تحليل شد. يافته ها: نتايج تحليل كوواريانس نشان داد بين گروه آزمايش و كنترل از‌نظر انعطاف‌پذيري روان‌شناختي و آشفتگي روان‌شناختيِ در مرحله پس‌آزمون و پيگيري تفاوت معنا‌داري وجود دارد (0/001 P). نتيجه گيري: گروه‌درماني پذيرش و تعهد متمركز بر شفقت بر افزايش انعطاف‌پذيري روان‌شناختي و كاهش آشفتگي روان‌شناختيِ بيماران مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس اثربخش است.