مقايسه بهوشياري و خودشناسي با نظم‌دهي هيجاني و خود-كارآمدي در دانشجويان ترم اول و آخر

زمينه و هدف: خودكارآمدي همان قضاوت فرد نسبت به توانايي‌هاي خود و اطمينان از دارا بودن قابليت‌هاي فردي است. افرادي كه داراي خودكارآمدي بالاتري هستند، از بهوشياري و خودشناسي بهتري برخوردار بوده و اهداف بالاتري را در نظر گرفته و با تنظيم هيجاني رفتار مطلوب‌تري را در پيش ‌مي‌گيرند و به موفقيت‌هاي بيشتري در زمينه‌هاي مختلف از جمله تحصيل دست مي‌يابند. روش پژوهش: اين پژوهش توصيفي- تحليلي و با هدف كلي تعيين و مقايسه ميزان بهوشياري و خودشناسي با خودنظم‌دهي هيجاني و خودكارآمدي در دانشجويان ترم اول و ترم آخر مقطع كارشناسي كه در سال تحصيل 94-95 در دانشگاه شهيد بهشتي حال تحصيل بودند و با اين فرض كه بين نظم‌دهي هيجاني و خودكارآمدي آنان تفاوت وجود دارد، طراحي شده است. جامعه آماري پژوهش حاضر كليه دانشجويان مقطع كارشناسي ورودي جديد سال 94 (1420 نفر) و دانشجويان سال آخر مقطع كارشناسي (1660 نفر) را در بر مي‌گيرد. به همين منظور نمونه‌ي آماري پژوهش شامل 302 نفر دانشجويان ورودي جديد و 312 نفر دانشجويان ترم آخر با ميانگين سني 20.45 (انحراف معيار 1.92) و بر اساس فرمول كوكران محاسبه و به صورت نمونه‌گيري تصادفي انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقياس بهوشياري، خودشناسي انسجامي، نظم‌دهي هيجاني و خودكارآمدي شرر بوده و تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از تحليل واريانس چند متغيره بوده است. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه بين خودشناسي، نظم‌دهي هيجاني و خودكارآمدي در دانشجويان ترم اول و آخر تفاوت معناداري ديده مي‌شود (0.01=P)؛ اما در متغير بهوشياري بين دانشجويان تفاوتي ديده نشد (P 0/05). نتيجه‌گيري: نتايج نشان مي‌دهد كه با افزايش نظم‌دهي هيجاني و همچنين خودشناسي بهتر، فرد از خودكارآمدي بالاتري برخوردار است.