اثربخشي شيوه‌هاي فرزندپروري به مادران در بهبود مسئوليت‌پذيري دختران نوجوان

زمينه و هدف: هدف از پژوهش حاضر آموزش شيوه‌هاي فرزندپروري به مادران در بهبود مسئوليت‌پذيري فرزندان دختر نوجوان بود. روش پژوهش: اين پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه بود كه از بين مادران دانش آموزان دختر مقطع اول متوسطه مراجعه‌كننده به مركز مشاوره آموزش‌وپرورش منطقه 4 تهران نمونه‌اي به حجم 40 نفر از مادران اين دانش آموزان به شيوه در دسترس انتخاب و  به‌صورت تصادفي در دو گروه  20 نفره آزمايش و گواه جايگزين و گروه آزمايش در معرض متغير مستقل آموزش شيوه‌هاي فرزندپروري قرار گرفت. پيش از انجام مداخلات درماني روي مادران، دختران هر دو گروه اين مادران به پرسشنامه مسئوليت‌پذيري كرمي و نعمتي (1386) را اجرا و پس از گذشت هفت جلسه 90 دقيقه‌اي مجدداً از دختران هر دو گروه به‌صورت هم‌زمان به پرسشنامه مسئوليت‌پذيري پاسخ دادند كه داده‌ها با استفاده از Spss-19 و با آزمون تحليل كوواريانس مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت. يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد كه آموزش شيوه‌هاي فرزندپروري به مادران در خرده مقياس‌هاي خود مديريتي، نظم دهي، قانون‌مندي، امانت‌داري و وظيفه‌شناسي در گروه آزمايش افزايش يافته است (0.001 p) و در خرده مقياس‌هاي سازمان‌يافتگي و پيشرفت‌گرايي تأثير چنداني نداشت (0.05 p). نتيجه‌گيري:  نتايج نشان داد كه آموزش شيوه‌هاي فرزندپروري به مادران در گروه آزمايش باعث بهبود مسئوليت‌پذيري در نمونه مورد پژوهش شده است.