مقايسه سبك‌هاي تربيتي والدين كودكان 6 تا 12 سال با و بدون اختلال كاستي توجه/ بيش فعالي

زمينه و هدف: اختلال نقص توجه/بيش‌فعالي  يكي از شايع‌ترين مشكلات كودكان و نوجوانان و علت مراجعه به روان‌پزشك و روانشناس است و يك الگوي رفتاري است كه علاوه بر دوره كودكي، در بزرگ‌سالي هم ظاهر مي‌شود و از نظر تكاملي با ميزان نامتناسبي از عدم توجه، تكانشگري و پرتحركي بروز مي‌كند؛ لذا هدف اين پژوهش مقايسه سبك‌هاي تربيتي والدين با و بدون كاستي توجه / بيش فعالي در كودكان 6 تا 12 سال شهرستان اسلامشهر بود. روش پژوهش: روش تحقيق علي- مقايسه‌اي بوده و جامعه آماري كليه والدين مادر اسلامشهر بودند كه حجم نمونه 200 نفر و از هر گروه 100 نفر در نظر گرفته شدند كه تعداد 91 نفر از مادران كودكان عادي از دو مدرسه به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي و تعداد 88 نفر كودكان با نقص توجه از دو مركز مشاوره وابسته به آموزش‌وپرورش به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و توسط پرسشنامه‌هاي سبك‌هاي فرزندپروري بامريند (1973) و فهرست نشانگان مرضي اسپيرافكين و گادو (1994) مورد ارزيابي قرار گرفتند. يافته‌ها: نتايج حاصل از تحليل داده‌ها به روش تحليل واريانس نشان داد كه تفاوت معني‌داري بين سبك تربيتي «سهل‌انگارانه» و «سخت‌گيرانه» والدين داراي كودكان با و بدون نقص‌توجه/بيش فعالي وجود دارد (0.05=P)؛ همچنين نتايج نشان داد تفاوت معني‌داري بين سبك تربيتي «مقتدرانه» والدين داراي كودكان با و بدون نقص‌توجه/بيش فعالي وجود نداشت (0.05=P). نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج  به  دست  آمده  از  اين  پژوهش مي‌توان  نتيجه‌گيري  كرد  كه  شيوه‌هاي  فرزندپروري  از مهم‌ترين مؤلفه‌هاي تحول فرزند است و نقشي مؤثر در سلامت رفتار فرزندان دارد.