اثربخشي درمان مبتني بر ذهن آگاهي بر افكار خودآيند منفي و راهبردهاي مقابله اي اجتنابي و استرس ادراك شده داوطلبان كنكور داراي علائم جسماني

زمينه و هدف: كنكور به عنوان يك پديده اجتماعي بر شرايط رواني و اقتصادي خانواده ها تأثير مي گذارد. هدف از پژوهش حاضر اثربخشي درمان مبتني بر ذهن آگاهي بر افكار خودآيند منفي و راهبردهاي مقابله اي اجتنابي و استرس ادراك شده داوطلبان كنكور داراي علائم جسماني بود. روش پژوهش: روش پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي با پيش آزمون – پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري پژوهش را تمامي داوطلبان كنكور دختر تحت نظارت و پيگيري مشاوران تحصيلي مراكز مشاوره شهرستان تالش تشكيل داد كه از اين ‌بين با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس تعداد 30 نفر انتخاب شدند. اين تعداد در بين گروه مداخله درمان مبتني بر ذهن آگاهي (15 نفر) براساس پروتكل درماني كالاپيران و همكاران (2015) و گروه گواه (15 نفر) تقسيم شد. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه هاي افكار خودآيند منفي هولون و كندال (1980)، راهبردهاي مقابله اي لازاروس و فولكمن (1984) و استرس ادراك شده كوهن، كمارك و مرملستين (1983) جمع‌آوري گرديد. همچنين مداخله درمان مبتني بر ذهن آگاهي در 8 جلسه 90 دقيقه اي هفته اي يك بار براساس پروتكل درماني ولف و سرپا  (2019) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس چند راهه مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفتند. يافته‌ها:  نتيجه حاصل از تحليل داده ها نشان داد مداخله درمان مبتني بر ذهن آگاهي بر افكار خودآيند منفي (P 0/001, F=34/70)، ادراك منفي از تنيدگي (P 0/001, F=20/10)، ادراك مثبت از تنيدگي (P 0/001, F=13/30)، راهبرد مقابله اي هيجان مدار (P=0/016, F=6/72)و راهبرد مقابله اي مسئله مدار (P=0/038, F=4/86) موثر است. نتيجه‌گيري: مي توان نتيجه گرفت كه مداخله هاي درمان مبتني بر ذهن آگاهي در افكار خودآيند منفي، راهبردهاي مقابله اي و استرس ادراك شده در داوطلبان كنكور داراي علائم جسماني موثر است.