پيش بيني اشتياق تحصيلي بر اساس سازگاري تحصيلي و فرسودگي تحصيلي در دانشجويان دانشگاه اسلامي آزاد همدان

زمينه و هدف: اشتياق تحصيلي، عاملي مهم در تعيين رشد شخصي و پيشرفت تحصيلي دانشجويان در دانشگاه هاست، بنابراين هدف از اين پژوهش پيش بيني اشتياق تحصيلي بر اساس سازگاري تحصيلي و فرسودگي تحصيلي در دانشجويان دانشگاه اسلامي آزاد همدان است. روش پژوهش: اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر روش گردآوري داده‌ها توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري، شامل كليه دانشجويان دانشگاه آزاد همدان در سال تحصيلي 01-1400 كه برابر با 14750 نفر مي‌باشند؛ روش نمونه گيري به صورت خوشه اي چند مرحله اي و حجم نمونه با استفاده از فرمول تاباچنيك و فيدل (2007) برابر با 106 نفر كه به خاطر افت آزمودني‌ها و احتياط برابر با 110 نفر انتخاب شد. ابزار پژوهش حاضر شامل پرسشنامه اشتياق تحصيلي فردريكز و همكاران (2004)، پرسشنامه سازگاري تحصيلي بيكر و سرياك (1984) وپرسشنامه فرسودگي تحصيلي برسو و همكاران(1997) بود. يافته‌ها: نتايج يافته ها نشان داد بين سازگاري تحصيلي و اشتياق تحصيلي با ضريب همبستگي (0.362= r) رابطه معني دار  و مستقيم در سطح معناداري 99 درصد وجود دارد؛ بين فرسودگي تحصيلي و اشتياق تحصيلي با ضريب همبستگي (0.284-= r) رابطه معني دار  و معكوس در سطح معناداري 99 درصد وجود دارد و همچنين سازگاري تحصيلي و فرسودگي تحصيلي قادر به پيش بيني اشتياق تحصيلي دانشجويان مي باشد به طوري كه  17.9 درصد واريانس متغير اشتياق تحصيلي دانشجويان توسط دو متغير سازگاري تحصيلي و فرسودگي تحصيلي تبيين مي‌شود. نتيجه گيري: بنابراين با توجه به يافته‌ها ميتوان گفت كه سازگاري تحصيلي و فرسودگي تحصيلي پيش‌بيني كننده اشتياق تحصيلي دانشجويان دانشگاه اسلامي آزاد همدان هستند.