مقايسه سطح و شدت فعاليت بدني در زنان باردار مبتلا به ديابت بارداري و باردار سالم

زمينه و هدف: فعاليت بدني منظم در دوران بارداري با كاهش خطر ابتلا به ديابت بارداري مرتبط است. هدف از مطالعه حاضر ارزيابي و مقايسه سطح و شدت فعاليت بدني در زنان باردار مبتلا به ديابت بارداري و زنان باردار سالم بود.مواد و روش ها: اين مطالعه مورد- شاهدي روي 100 زن باردار مراجعه‌كننده (50 زن باردار مبتلا به ديابت بارداري و 50 زن باردار سالم) با نمونه‌گيري به شكل هدفمند و از نمونه‌هاي در دسترس با دامنه سني 35-25 سال انجام شد. سطح فعاليت ‌بدني با استفاده از پرسش‌نامه فعاليت ‌بدني بارداري (PPAQ) ارزيابي شد. براي مقايسه سطح و شدت فعاليت ‌بدني در دو گروه از آزمون يومن ويتني استفاده شد.يافته ها: ميزان فعاليت‌ بدني در منزل (0/013=p)، فعاليت نقل و انتقال (0/000=p) و كل فعاليت ‌بدني (0/012=p) در گروه ديابت بارداري در مقايسه با گروه باردار سالم به‌طور معناداري پايين‌تر بود. تفاوت معناداري در ميزان فعاليت در محل كار (0/815=p) و فعاليت‌هاي ورزشي و سرگرمي (0/104=p) بين دو گروه مشاهده نشد. ميانگين فعاليت‌هاي با شدت سبك (0/042=p) و شدت متوسط (0/030=p)در گروه ديابت بارداري به‌طور معناداري نسبت به گروه سالم پايين‌تر بود. تفاوت معناداري در فعاليت‌هاي با شدت بالا (0/315=p)و رفتارهاي كم‌تحرك (0/114=p) بين دو گروه مشاهده نشد.نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد سطح فعاليت‌ بدني و شدت فعاليت‌هاي با شدت سبك و متوسط در زنان باردار مبتلا به ديابت بارداري نسبت به زنان باردار سالم، پايين‌تر است، از اين رو توسعه برنامه‌هاي پيشگيري با هدف افزايش سطح فعاليت ‌بدني ضروري مي‌باشد.