تأثير مصرف تلفيقي ورمي‌كمپوست و كود مرغي در شرايط مختلف كم‌آبياري بر رشد و عملكرد گياه خيار

در اين تحقيق به بررسي سطوح مختلف آب آبياري، ورمي كمپوست و كود مرغي بر خيار پرداخته شد. آزمايش به صورت كرت هاي خرد شده در قالب طرح كامل تصادفي انجام گرفت. تيمارها شامل 3 سطح كود مرغي (2، 4 و 8 تن در هكتار)، 3 سطح ورمي كمپوست (3، 6 و 9 تن در هكتار) و 3 سطح عمق آبياري (100، 75 و 50 درصد نياز آبي گياه) بود. ورمي كمپوست و كود مرغي هر دو قبل از كاشت به خاك داده شد. برداشت محصول هر 3 روز يك بار انجام شد. وزن، قطر و طول ميوه، طول بوته، درصد پروتئين و كلروفيل برگ در هر كرت به دقت اندازه گيري شد. همچنين عملكرد و بهره وري مصرف آب آبياري در پايان فصل محاسبه شدند. نتايج نشان داد كه تيمار آبياري، كود مرغي و ورمي كمپوست بر پارامترهاي اندازه گيري شده در سطح احتمال 1 و 5 درصد تأثير معني داري داشت. كاهش مصرف آب باعث كاهش عملكرد و اجزاي عملكرد گرديد اما از اين نظر بين تيمار 100 و 75 درصد نياز آبي گياه تفاوت معني دار مشاهده نشد. بيشترين مقدار عملكرد در تيمار 100 درصد نياز آبي گياه و مصرف 4 تن در هكتار كود مرغي و 6 تن در هكتار ورمي كمپوست به دست آمد كه از اين نظر با تيمار 75 درصد نياز آبي تفاوت معني دار مشاهده نشد. بررسي اثرات ميزان آب آبياري بر مقدار پروتئين ماده خشك ميوه نشان داد بيشترين مقدار پروتئين ماده خشك ميوه (56/31 درصد) در تيمار 75 درصد نياز آبي به دست آمد و پروتئين ماده خشك در ساير تيمارها كمتر بود. در بررسي اثر متقابل ورمي كمپوست و كود مرغي بيشترين درصد پروتئين ماده خشك خيار در تيمار 4 تن در هكتار كود مرغي و 6 تن در هكتار ورمي كمپوست (58/42 درصد) حاصل شد. استفاده هم زمان 8 تن در هكتار كود مرغي و مصرف سطوح مختلف ورمي كمپوست درصد پروتئين ماده خشك را كاهش داد. اثر عمق آب آبياري، كود مرغي و ورمي كمپوست و اثرات متقابل آن ها در سطح احتمال 1 و 5 درصد بر مقادير كلروفيل a و b تأثيرگذار بود. با كاهش عمق آب آبياري مقادير كلروفيل a و b كاهش يافت. بيشترين مقدار كلروفيل a (0/63 ميلي گرم بر گرم وزن تر) و كلروفيل b (0/36 ميلي گرم بر گرم وزن تر) از تيمار 100 درصد نياز آبي گياه به دست آمد اما از اين نظر با تيمار 75 درصد نياز آبي تفاوت معني دار نداشت. اثر متقابل ورمي كمپوست و كود مرغي نشان داد استفاده 4 تن در هكتار كود مرغي و 6 تن در هكتار ورمي كمپوست بيشترين تأثير را بر مقادير كلروفيل داشت. با توجه به نتايج به دست آمده مي توان مقدار آب داده شده به گياه را به  مقدار 75 درصد نياز‌آبي‌گياه كاهش داد و با مديريت مناسب مي توان بدون كاهش معني دار عملكرد محصول، مقدار آب كمتري مصرف نمود. اثرات متقابل ورمي كمپوست و كود مرغي نشان داد در استفاده 6 تن در هكتار ورمي كمپوست براي جلوگيري از كاهش عملكرد و اجزاي آن بايستي مصرف كود مرغي تا 4 تن در هكتار كاهش يابد؛ اما زماني كه سطوح بيشتر ورمي كمپوست (9 تن در هكتار) استفاده شود، مصرف كود مرغي بايد تا 2 تن در هكتار كاهش يابد.