نقشه‌برداري رقومي تغييرات سطحي و زيرسطحي كربن آلي و شوري خاك در بخشي از اراضي دشت قزوين (مطالعه موردي: مناطق آبيك و نظر آباد)

آگاهي از توزيع مكاني شوري و كربن آلي خاك منجر به دستيابي به اطلاعات ارزشمندي مي گردد كه در اتخاذ تصميمات مديريتي براي فعاليت هاي كشاورزي موثر است. اين مطالعه با هدف بررسي تغييرات مكاني قابليت هدايت الكتريكي (EC) به عنوان بيانگر وضعيت شوري خاك و كربن آلي خاك (SOC) در دو لايه سطحي (صفر تا30 سانتي متر) و زيرسطحي (30-60 سانتي متر) با استفاده از چهار الگوريتم يادگيري ماشين جنگل تصادفي (RF)، درخت تصميم (DTr)، رگرسيون بردار پشتيبان (SVR) و شبكه عصبي مصنوعي (ANN) در دشت قزوين انجام شد. بدين منظور، از 278 خاكرخ مطالعاتي نمونه برداري گرديد و پس از عبور از الك دو ميلي متر، مقادير EC و SOC آنها اندازه گيري گرديد. متغيرهاي كمكي مستخرج از مدل رقومي ارتفاع و ماهواره لندست 8، شامل ارتفاع (Elevation)، تابش پخشيدگي (Diffuse)، شاخص همواري كف دره با درجه تفكيك بالا (MrVBF)، شاخص تفاوت پوشش گياهي نرمال شده (NDVI)، شاخص خيسي ساگا (SWI) و شاخص جهت باد (WE) به عنوان نمايندگان عوامل خاكسازي مورد استفاده قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه مدل RF براي پيش بيني EC خاك در لايه سطحي با R2 برابر با 0/74 و RMSE 0/36 و nRMSE 0/07وهمچنين پيش بيني كربن آلي در هر دو لايه سطحي و زير سطحي با R2 به ترتيب برابر با 0/90 و 0/80 و به دنبال آن مدل DTr براي پيش بيني شوري خاك در لايه زيرسطحي با R2 0/77 و RMSE/ 0/9 و nRMSE 0/17 نسبت به ساير مدل ها داراي صحت بالاتري بودند. همچنين، متغيرهاي توپوگرافي شامل ارتفاع، شدت تابش پخشيدگي و شاخص همواري كف دره با درجه تفكيك بالا بيشترين ارتباط را با تغييرات شوري و كربن آلي خاك در هر دولايه سطحي و زيرسطحي داشتند. به طور كلي مدل هاي RF و DTr به همراه متغيرهاي توپوگرافي توانستند تغييرات شوري و كربن آلي سطحي و زيرسطحي خاك را با صحت قابل قبول در منطقه مورد مطالعه ارائه نمايند؛ كه نقشه هاي تهيه شده مي توانند براي اعمال تصميم هاي مديريتي لازم در مورد خاك هاي  منطقه مورد استفاده قرار گيرند.