تاثير آموزش مهارت هاي زندگي بر سرسختي در حفظ سلامتي و قند خون سالمندان مبتلا به ديابت نوع 2

مقدمه:  با توجه به شيوع بالاي ديابت نوع 2 و اهميت سرسختي سلامت بر سلامت جسمي و رواني اين سالمندان، اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي آموزش مهارت هاي زندگي بر سرسختي سلامت، قند خون ناشتا و 2 ساعته سالمندان مبتلا به ديابت نوع 2 بوده است. روش كار:  اين پژوهش نيمه تجربي با طرح پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه پژوهش سالمندان مبتلا به ديابت نوع 2 كانون جهان ديدگان شيراز (ايران)  در سال 1401 بودند، كه از ميان آنها 30 نفر با احتساب شرايط ورود به پژوهش با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و با روش تصادفي ساده در گروه آزمون و كنترل قرار گرفتند. سالمندان مبتلا به ديابت نوع 2 با فرم جمعيت شناختي، سياهه اصلاح شده سرسختي سلامت-24 و دستگاه سنجش قند خون خانگي آوان مورد ارزيابي قرار گرفتند. گروه آزمون تحت مداخله 10 جلسه 75 دقيقه اي آموزش مهارت هاي زندگي قرار گرفتند و گروه كنترل پس از اتمام مطالعه آموزش دريافت نمودند. تجزيه و تحليل داده ها با  نرم افزار SPSS-24 و روش هاي آماري تحليل كوواريانس تك و چند متغيره در سطح معناداريP 0/05 انجام گرديد. يافته ها: يافته ها نشان داد كه سالمندان با ميانگين سني 17.68 سال در گروه آزمون و كنترل از نظر شاخص هاي جمعيت شناسي تفاوت معنا داري با يكديگر نداشتند P 0/05. آموزش مهارت هاي زندگي منجر به بهبود سرسختي سلامت و قند خون دو ساعته سالمندان مبتلا به ديابت نوع 2 شد P 0/005 اما بر قند خون ناشتا تاثيري نداشت P 0/05. نتيجه گيري: مطالعه حاضر نشان داد كه آموزش مهارت هاي زندگي مي تواند منجر به  افزايش سرسختي سلامت و كاهش قند خون دو ساعته در سالمندان مبتلا به ديابت نوع 2 گردد. بكارگيري اين روش ساده و مفيد توسط متخصصان بهداشت روان و درمانگران در حيطه توان بخشي سالمندي توصيه مي شود.