بررسي و تبيين الگوهاي فرهنگ‌ساز در زندگي مناطق بومي ايران زمين (مورد مطالعه: منطقۀ هورامان)

بيان مسئله: فرهنگ يك منطقه معرف نوع زندگي و باور مردمان آن منطقه محسوب مي‌‌شود كه در گذر زمان شكل گرفته است. باتوجه به تغييرات سريع شيوه ي زندگي تحت الگوهاي بيگانه و مدرن، توجه به مسائل فرهنگ بومي در نقاطي كه داراي هويت جداگانه به‌لحاظ زندگي و تفكرات اجتماعي هستند، امري ضروري به نظر مي‌‌رسد. هدف پژوهش: هدف تحقيق مشخص‌كردن سطوح فرهنگ و تبيين مؤلفه‌‌هاي فرهنگ بومي در منطقه ي هورامان بر مبناي ميزان تعلق خاطر ساكنان است. روش پژوهش: روش تحقيق پژوهش به صورت توصيفي - تحليلي است، كه بخش توصيفي پژوهش، برمبناي مطالعات كتابخانه‌اي صورت گرفته است و بخش تحليلي  با استناد بر خروجي‌هاي حاصل از مباني نظري به صورت ميداني در منطقه ي بومي هورامان انجام شده ‌‌است. اين بخش خود شامل دو فاز است، در فاز اوليه، عناصر فرهنگي منطقه ي هورامان شناسايي و معرفي شده است و سپس در گام دوم بر اساس پرشسنامه، نظريات300 نفر از ساكنين منطقه ي هورامان مورد واكاوي قرار گرفته ‌‌است، تجزيه و تحليل داده‌‌ها در نرم‌افزار «SPSS» انجام شده است و خروجي‌ها در قالب جداول مكتوب تدوين شده‌‌اند. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان مي‌‌دهد فرهنگ از سه سطح ابتدايي، مياني و پاياني تشكيل شده است، سطح اوليه بر مبناي مشاهدات عيني و ذهني ساخته مي‌‌شود، سطح دوم بر مبناي هنجارها و قوانين منجر به شكل‌‌گيري انتخاب در آدمي مي‌‌شود و سپس در سطح سوم، الگوي زيست كه زاييده ي جهان‌بيني است به وجود مي‌‌آيد، اين سه سطح فرهنگي  در منطقه ي هورامان از نگاه ساكنين شكل گرفته ‌‌است و منجر به ايجاد فرهنگ بومي متفاوت نسبت به ساير نقاط ايران شده است.