مقايسه عملكرد جاذب‌هاي كلسيمي تهيه‌شده از منابع سنگ‌آهك و پوسته تخم‌مرغ در جذب دي‌اكسيدكربن طي فرآيند چرخه كلسيم و بهبود كارايي آن‌ها

در سال‌هاي اخير، كاهش آلودگي هواي ناشي از انتشار گسترده گازهاي گلخانه‌اي نظير دي‌اكسيد كربن توسط فرآيند جذب سطحي چرخه‌اي و با استفاده از جاذب‌هاي مبتني بر كلسيم موردتوجه بوده است. علي‌رغم عملكرد خوب اين جاذب‌ها، كاهش ظرفيت جذب ناشي از تف‌جوشي با افزايش تعداد چرخه‌ها، همچنان چالش بزرگي به‌حساب مي‌آيد. در اين راستا، در مقاله حاضر عملكرد دو منبع كلسيمي تهيه‌شده از سنگ معدن آهك و پوسته تخم‌مرغ از لحاظ ظرفيت جذب در بيست چرخه كربناسيون و كلسيناسيون متوالي مورد بررسي و مقايسه قرار گرفت. سپس به‌منظور غلبه بر مشكل تف جوشي، هر دو جاذب سنگ‌آهك و پوسته تخم‌مرغ با اسيد استيك در غلظت 10% حجمي فرآوري شدند. نتايج نشان دادند كه حضور اسيد استيك در هر دو نوع جاذب منجر به افزايش ميزان تبديل مؤثر شده، به‌طوري‌كه در پايان چرخه‌ي بيستم، مقادير 0/38 و 0/33 به‌ترتيب براي ميزان تبديل مؤثر سنگ‌آهك و پوسته تخم‌مرغ داراي 10% حجمي اسيد استيك به‌دست آمد كه در مقايسه با مقدار متناظر آن براي سنگ‌آهك و پوسته تخم‌مرغ خام (در غياب اسيد استيك) يعني 0/34 و 0/20 افزايش قابل‌توجهي است. دليل افزايش ميزان تبديل در اثر استفاده از اسيد استيك را مي‌توان به تشكيل استات كلسيم نسبت داد كه منجر به تشكيل ساختارهاي متخلخل‌تر و پايدارتر مي‌شود. با مقايسه دو منبع كلسيمي به‌كار گرفته‌شده در اين مطالعه مشخص شد كه سنگ‌آهك ازلحاظ ظرفيت جذب عملكرد بهتري نسبت به پوسته تخم‌مرغ دارد، به‌طوري‌كه ميزان تبديل سنگ‌آهك خام 2/11/2 برابر ميزان تبديل پوسته تخم‌مرغ خام به‌دست آمد كه به خلوص بالا و همچنين اندازه كريستالي بزرگ‌تر آن در مقايسه با پوسته تخم‌مرغ مرتبط است.