بررسي انتقادي مفهوم جوهر نزد هيوم و تاثير آن در شكل‌گيري نظريه معرفت كانت

در اين مقاله با تحليل معناي جوهر در انديشه فيلسوفان تجربي و به ويژه هيوم نشان خواهيم داد كه نفي جوهر چه تاثيري در شكل گيري نظريه معرفت و شيء في نفسه كانت داشته است. كانت براي حل معضل شناخت از يك طرف جوهر به معنايي كه هيوم مورد انكار قرار مي دهد را به شي في نفسه تبديل مي كند، و از اين طريق مي كوشد تا اساس مستحكمي براي پديدارها فراهم سازد، و فلسفه خود را از غلطيدن در ورطه ايده آليسم مطلق رهايي بخشد؛ از طرف ديگر با انقلاب كپرنيكي جوهر را به يكي از مقولات و تعينات فاعل شناسا مبدل مي سازد، و از اين طريق نقش اساسي و مهم آن را در تشكيل شناسايي حفظ مي كند و مسير مطابقت عين را با ذهن هموار مي سازد. بنابراين كانت به يك معنا جوهر در نزد پيشينيان را حفظ مي كند ولي هيچ نقش معرفتي براي آن قائل نيست. اما مي كوشد تا به معنايي ديگر نقش معرفتي جوهر را حفظ كند.