تدبير حقوق مديران، ابعاد و آثار آن مبتني بر سيره حكومتي اميرالمؤمنين علي عليه السلام (با تاكيد بر نامه 53 نهج البلاغه)

نامه 53 نهج البلاغه، يك منشور و الگوي جامع، براي نظام سازماني و اداري است كه مي‌شود بر اساس آن براي هر مساله حكومتي، ميزاني را مشخص نمود. يكي از مسائل مهم، ميزان مشخص شده براي حقوق مديران مي‌باشد كه مقدار حقوق و دلايل آن به صورت كامل ذكر شده است. اين مقاله با استفاده از توصيف و تحليل نامه 53 نهج البلاغه، روايات و نيز يادداشت‌برداري كتابخانه‌اي به اين يافته رسيده است كه منظور از «اَسبِغ عَلَيهِمُ الاَرزاق» در پرداخت حقوق مديران، حقوقي مد نظر هست كه مدير بتواند به راحتي زندگي كند و دغدغه معيشتي نداشته باشد. امام علي عليه السلام سه هدفِ اصلاح مدير، جلوگيري از خيانت و اطاعت از فرامين را از دلايل حقوق مكفي بيان مي‌فرمايند و با توصيه‌هاي مؤكد بر ساده‌زيستي مديران، آن‌ها را از ساختن يك زندگي اشرافي برحذر داشته و مساوات با كارمندان زيرمجموعه خود را از ويژگي‌هاي برتر يك مدير برشمرده‌اند. اين همدلي و مساوات، نتيجه‌اش ايجاد رابطه قلبي كارمندان با مدير مي‌باشد كه سلسله‌وار به رابطه قلبي با رهبر حكومت مي‌رسد و اين مهم‌ترين ابزار براي پايداري يك حكومت و دولت خواهد بود.