بررسي تطبيقي علت‌هاي فقر از ديدگاه اميرمؤمنان (ع) و سه مكتب ليبراليسم، سوسياليسم و دولت رفاه

فقر از بزرگ ترين نابساماني‌هاي اجتماعي ـ اقتصادي به شمار مي‌آيد كه رفع آن نيازمند به‌كارگيري سياست‌هاي گوناگون در حوزه‌هاي مختلف است. يكي از پيش‌شرط‌هاي موفقيت اين سياست‌ها، طراحي آن‌ها بر پايۀ شناسايي دقيق علت‌هاست. پژوهش حاضر، با گردآوري داده‌ها به صورت كتابخانه‌اي و توصيف و تحليل محتواي آن‌ها، به بررسي تطبيقي ديدگاه اميرمؤمنان عليه السلام  و سه مكتب ليبراليسم، سوسياليسم و دولت‌رفاه درباره علت ‌هاي فقر پرداخته است؛ تا ضمن آشكارساختن دليل اختلاف يا اشتراك سياست‌هاي فقرزدايي اين ديدگاه‌ها، به طراحي و اجراي كارآمدترين و مناسب‌ترين سياست‌هاي فقرزدايي كمك كند. بر اساس يافته‌هاي پژوهش، علت‌هاي فقر از ديدگاه اميرمؤمنان عليه السلام، نه همچون ليبراليسم، بر كاستي‌هاي فردي و نه همچون سوسياليسم بر كاستي‌هاي ساختاري متمركز است؛ بلكه مانند دولت‌رفاه، به هر دو جنبه توجّه دارد. با وجود اين، برخي علت‌هاي فقر در سه مكتب ليبراليسم، سوسياليسم و دولت‌رفاه، بر مبناي ديدگاه اميرمؤمنان عليه السلام، قابل پذيرش، و برخي غيرقابل پذيرش است.