آشنايي با مفهوم و كاربرد سنجش آكوستيك به‌عنوان يك روش غيرمخرب در مطالعه و شناخت ميراث معماري

به‌منظور انجام هرگونه اقدامي در راستاي محافظت از يك ساختمان تاريخي، آگاهي از خواص مكانيكي مصالح و عناصر سازندۀ آن  اقدامي ضروري است كه اين امر بايد با واردآمدن حداقل آسيب به كالبد و بافت بناي تاريخي همراه باشد. در حقيقت، به‌حداقل‌رساندن مداخلات در ساختار تاريخي و استفاده از روش‌هاي غيرمخرب براي مطالعه و شناخت عناصر آن، يكي از الزامات موردنياز براي بهبود وضعيت ميراث فرهنگي است. در ميان روش‌هاي غيرمخرب، تكنيك‌هاي آكوستيك يكي از رايج‌ترين روش‌هاي مورد استفاده در چند دهۀ اخير هستند كه اطلاعات مهمي دربارۀ‌ كيفيت و وضعيت حفاظتي عناصر مورد مطالعه در اختيار ما قرار مي‌دهند. هدف اين پژوهش، بررسي عملكرد، ظرفيت و نتايج استفاده از انتشار امواج آكوستيك براي تجزيه‌وتحليل وضعيت حفاظتي بناهاي ميراثي است. اين مقاله، به‌صورت مروري و با بررسي مقاله‌هاي علمي معتبر از شش سال اخير در حوزۀ‌ مطالعات و پژوهش‌هاي مربوط به آزمون‌هاي آكوستيك انجام‌شده و خلاصه‌اي از اصول فني اوليه، تجهيزات مورد نياز، نحوۀ انجام آزمايش‌ها، كاربردها، محدوديت‌هاي موجود در رابطه با شرايط سايت و درنهايت تجزيه ‌و تحليل داده‌هاي حاصل از اين آزمون‌ها را ارائه مي‌دهد. مطالعات انجام‌شده نشان مي‌دهد كه مصالح و سازه‌هاي مختلف و همچنين آسيب‌هايي همچون ترك‌ها و حفره‌هاي داخلي، در برابر انتشار امواج آكوستيك رفتار متفاوتي از خود نشان مي‌دهند. درنتيجه، از همين تفاوت رفتار مي‌توان براي ارزيابي كيفيت ساختمان‌ها و مصالح، شناسايي ناهمگني‌هاي موجود، آسيب‌ها مخصوصاً ترك‌ها، جداشدگي اندودها در ديوارها و كنترل اثربخشي اقدامات درماني استفاده كرد.