ميزان و چگونگي هم‌فرهنگي دانش‌آموختگان مدارس اسلامي و مدارس ديگر شهر تهران: با تأكيد بر عوامل مدرسه و خانواده

هدف تحقيق حاضر شناخت ميزان و چگونگي هم‏فرهنگي (ارزش‌ها و هنجارهاي اجتماعي و الگوهاي رفتاري) دانش‏آموختگان مدارس اسلامي و مدارس ديگر (دولتي و غيردولتي) شهر تهران و تأثير عوامل خانواده و مدرسه بر آن است. روش اين پژوهش پيمايشي است و براي جمع‌آوري داده‌ها از ابزار «پرسش‌نامه محقق‌ساخته برخط» استفاده‌ شده است. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي دانش‏آموزان مدارس اسلامي و مدارس ديگر شهر تهران است كه در سه سال اخير از دبيرستان و هنرستان دانش‏آموخته شده‌اند. با روش نمونه‌گيري دردسترس و هدفمند، تعداد 385 نفر دانش‏آموخته مدارس اسلامي و 384 نفر از دانش‏آموختگان مدارس ديگر شهر تهران (درمجموع 769 نفر) مورد آزمون قرار گرفتند.اعتبار پژوهش با روش‌هاي صوري نظر خبرگان و اعتبار سازه با روش تحليل عاملي تأييدي و با نرم‌افزار AMOS محاسبه تأييد شد. شاخص‌هاي برازش مدل و نيز مقدار آلفاي كرونباخ در سطح مطلوب و قابل استنادي قرار دارد و پايايي بالاي تحقيق را نشان مي‌دهد. نتايج تحقيق با بهره‌گيري از آزمون T با نرم‌افزار SPSS، نشان مي‌دهد دانش‏آموختگان مدارس اسلامي نسبت به دانش‏آموختگان مدارس ديگر شهر تهران، از هم‏فرهنگي و اشتراك بيشتري در عناصر فرهنگي (شامل ارزش‌ها و هنجارهاي اجتماعي و الگوهاي رفتاري) برخوردارند. يافته‌هاي تبييني تحقيق در قالب الگوي معادلات ساختاري با كمك نرم‌افزار AMOS نشان داد: عوامل «خانواده» و «مدرسه» بر هم‏فرهنگي دانش‏آموختگان مدارس اسلامي اثر دارد.