تبييني از اعتبارسنجي در انديشه اسلامي: ميان كنشي فقهي اخلاقي

با پيشرفت تكنولوژي و نياز به سامانه ها و نهادهاي جديد، بر قانونگذاران لازم است متناسب با نيازهاي روز، اقدام به قانونگذاري در زمينه استفاده از اين تكنولوژي ها نمايند، تا سواستفاده مجرمين از تكنولوژي تا حد ممكن كاسته شود. يكي از مباحثي كه جهان با آن در تقابل است، مفاسد اقتصادي است. مفاسدي چون پولشويي كه نيازمند مقابله و راهكارهاي قانوني مي‌باشد. كشورها در راستاي مبارزه با مفاسد اخلاقي و كاهش درگيري هاي حقوقي در اين زمينه به استفاده از اعتبارسنجي مدني روي آورده اند. در ايران، اين طرح به صورت قانوني جا باز نكرده است و تنها موسسات مالي و اعتباري و بانك‌ها موظفند كه نسبت به اعتبارسنجي مشتريان خود اقدام نمايند، ليكن اعتبارسنجي مدني محدود به امور مالي نبوده و طيف وسيعي از مباحث را در خود جاي داده است. موضوع اين پژوهش جايگاه و نقش اعتبارسنجي مدني در قواعد اخلاقي است. اخلاق، دستورالعمل براي زندگي ارزشمند و متعالي را پيش روي ما قرار مي دهد. براي آنكه انسان به كمال لايق خود برسد بايد اين جنبه وجودي را نيز در خود شكوفا سازد؛ اين كمال بواسطه عمل به يكسري قواعد اخلاقي ميسر است ؛ در همه جوامع و اعصار، افراد روابط خود را در چارچوب قواعد و قوانيني تنظيم مي كرده اند كه عمده اين ضوابط اخلاقي بوده اند. اخلاق از نيكي و زشتي يا شايستگي و ناشايستگي سخن مي گويد. پژوهش حاضر به بررسي جايگاه اعتبارسنجي در قواعد اخلاقي خواهد پرداخت كه چه تاثيري روي هم خواهند داشت.