بررسي تطبيقي نظرات ابن تيميه با سيره نبوي (صلي‌الله عليه و آله) در احكام اموات با محوريت شهادت حمزه سيدالشهدا

به اين نظريه؛ نبايد نقش «شي زدايي شهيد» را در جامعه جاهلي صدر اسلام تقليل داد و اكنون نيز شاهد جاهليت از نوع مدرن آن هستيم و «مسئله شي گشتگي» كه توسط هژموني نظم بين‌الملل تداوم يافته، توسط حضور معنوي شهيد، همچنان «شي زدايي» مي‌گردد. به سبب شهرتِ تضاد انديشه‌ها و نظرات ابن تيميّه با ديگر فِرَق اسلامي و به‌ويژه شيعيان اثني عشري، با نگاه ايجاد زمينه وحدت و ترويج تفكر صواب و رفع انديشه‌هاي باطل در فضايي خالي از تعصّب نابجا، با روش تطبيقي به مقايسه نظرات ابن تيميه و سيره نبوي (صلي‌الله عليه و آله) در چندين موضوع از احكام ميت، با محوريت شهادت حمزه سيدالشهدا پرداخته و به اين نتايج دست يافتيم؛ نظر ابن تيميه، با سيره نبوي (صلي‌الله عليه و آله)؛ الف- در برخي موارد كاملاً موافق: (1- جواز گريه بر اموات، 2- جواز سلام بر اموات، 3- جواز دعا بر مردگان، 4- جواز زيارت قبور)، ب- و در برخي موارد اختلاف‌نظر وجود دارد: (1- اقامه مجالس عزا 2- نوحه‌سرايي 3- شدّ رحال) كه جا دارد اين اختلاف‌ها نيز با توجّه به وجود سيره نبوي (صلي‌الله عليه و آله) در منابع فريقين، مورد بازبيني قرار گيرد.