فراتحليل رابطه دينداري با شادكامي در ايران پس از انقلاب اسلامي ايران (از سال 1382 تا 1399)

اين پژوهش به بررسي مطالعات دينداري با شادكامي در جمهوري اسلامي ايران با استفاده از رويكرد فراتحليل مي‏پردازد. جامعه آماري پژوهش، شامل پايان‏ ‏نامه‎هاي كارشناسي ارشد، دكترا و مقالات مرتبط با دينداري و شادكامي بود كه تعداد 39 مطالعه با استفاده از روش نمونه‏گيري غيرتصادفي هدفمند به ‏عنوان نمونه وارد فرايند فراتحليل شدند. ضريب اندازه اثر با به كارگيري نرم افزار CMA 2 مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داده‏است اندازه اثر مطالعات دينداري با شادكامي معادل 0.410 بدست آمده است كه بر اساس معيار كوهن در حد متوسط ولي رو به بالا تفسير مي‏شود. نتايج پژوهش همچنين نشان داده است كه هر چقدر از زمان انقلاب اسلامي ايران مي‎‏گذرد ميزان رابطه دينداري با شادكامي در حال افزايش است و اين نشان مي‏‏دهد كه دينداري از مهم‏ترين متغيرهاي مرتبط با شادكامي در جمهوري اسلامي ايران مي‏‏باشد، و نشان از اهميت دينداري در بروز شادكامي در ميان افراد جامعه مي‏باشد. همچنين نتايج حاصله نشان داد كه رابطه بين تمام ابعاد دينداري با شادكامي معنادار است اين در حالي است كه بعد اعتقادي و مناسكي دينداري بيشترين رابطه را با شادكامي دارد اما ابعاد پيامدي و تجربي رابطه پاييني با شادكامي داشته‌اند. بنابراين با در نظر گرفتن شرايط اجتماعي جامعه ايران و مطالعاتي كه در اين زمينه انجام شده است شادكامي به‌عنوان يك پديده اجتماعي تحت تأثير عوامل مختلفي از جمله دينداري شهروندان است. در نهايت نتايج تحقيق نشان داده است شهرونداني كه به مسائل ديني اعتقاد دارند و به آنها عمل مي‏كنند داراي شادكامي بالاتري نسبت به بقيه هستند.