چندگانگي نخبگان و معضل توسعه پس از انقلاب اسلامي

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي و تحليل چندگانگي نخبگان و معضل توسعه پس از انقلاب اسلامي مي‌باشد. وضعيت توسعه سياسي يك كشور تا حد زيادي بستگي به اذهان آن جامعه و به‌ويژه محتواي ذهني نخبگان دارد. نخبگان سياسي صاحبان قدرت و دارندگان مناصب عالي در يك نظام سياسي هستند كه بيشترين نقش را در پويش تحولات جامعه ايفا مي‌كنند. سؤال اصلي پژوهش اين است كه: چندگانگي در رفتار نخبگان سياسي بعد از انقلاب اسلامي چه تأثيري بر فرايند توسعه سياسي دركشور داشته است؟ فرضيه مورد بررسي در چارچوب «نظريه نخبگان» اين گونه مطرح مي‌شود كه: چندگانگي نخبگان بعد از انقلاب اسلامي، فرايند توسعه سياسي را در كشور با تأخير مواجه كرده است. روش‌شناسي پژوهش: اين پژوهش با استفاده از روش توصيفي- تحليلي و استفاده از منابع كتابخانه اي، ضمن تحليل شاخصه‌هاي چندگانگي نخبگان و معضل توسعه پس از انقلاب اسلامي به ارزيابي موضوع مي‌پردازد. يافته‌ها: نقشي كه نخبگان سياسي به‌عنوان صاحبان قدرت در قالب دولت هاي بعد از انقلاب مي توانستند در تحول فرايند توسعه سياسي در كشور داشته باشند، به دليل عدم انسجام بين آنها و ارجحيت منافع شخصي و جناحي بر منافع ملت به خوبي ايفا نشد كه نتيجه آن تأخير در روند توسعه سياسي در كشور مي باشد كه از مهم‌ترين يافته‌هاي پژوهش مي‌باشد. نتيجه‌گيري: نتيجه كلي اين پژوهش نشانگر آن است كه تعارض و چندگانگي بين نخبگان سياسي، از فضاي نابسامان سياسي روزهاي آغازين پيروزي انقلاب اسلامي تا اختلافات درون جناحي و فرا جناحي دولت هاي بعد از انقلاب اسلامي باني روند كند توسعه سياسي در كشور مي‌باشد.