توسعه مدل‌هاي پيش‌بيني براي مدول مركب برشي و زاويه فاز ماستيك اصلاح شده با استايرن بوتادين استايرن

پيش‌بيني خصوصيات ويسكوالاستيك ماستيك در مهندسي روسازي از اهميت بالايي برخوردار است. تاكنون پيش‌بيني خصوصيات ويسكوالاستيك ماستيك با استفاده از ابزارهاي يادگيري ماشين كه رابطه رياضي ارائه مي‌دهند مورد توجه قرار نگرفته است. هدف از اين تحقيق پر كردن اين خلا تحقيقاتي و  توسعه مدلهاي پيش‌بيني براي مدول مركب برشي (*G) و زاويه فاز (δ) ماستيك با قير اصلاح شده توسط استايرن بوتادين استايرن (SBS) در دماي پايين و متوسط مي‌باشد. سه مقدار متفاوت  SBS(2، 4 و 6 درصد) براي اصلاح قير و چهار درصد مختلف پرشدگي فيلر (10، 18، 25 و 35 درصد) براي ساخت نمونه‌هاي ماستيك در نظر گرفته شده است. آزمايش رئومتر برشي ديناميكي (DSR) در حالت جاروب فركانس در 21 فركانس بارگذاري از 0.1  تا 100 هرتز و در هفت دماي 22‌، 16‌، 10‌، 0، 10، 16 و 22 درجه سانتيگراد انجام شده است. با استفاده از اين آزمايش مقدار *G و  δ  قير پايه، قير اصلاح شده و همچنين نمونه‌هاي ماستيك اندازه‌گيري شده است. به عبارت ديگر، از نتايج حاصل از انجام آزمايش جاروب فركانس به منظور تهييه داده‌هاي مورد نياز براي ساخت مدل پيش‌بيني استفاده شده است. از برنامه‌ريزي ژنتيكي چند ژني براي توسعه مدل پيش‌بيني *G و  δ  ماستيك با در نظر گرفتن متغيرهاي ورودي درصد افزودني، فركانس، دما، درصد پر شدگي فيلر و *G و  δ  قير پايه استفاده شده است. در نهايت دو مدل پيش‌بيني مجزا براي *G و  δ  ارايه شده است كه بترتيب داراي ضريب تعيين 0.96 و 0.98 مي‌باشند. نتايج نشان مي‌دهد كه برنامه‌ريزي ژنتيكي چند ژني مي‌تواند با دقت بسيار مناسب رفتار ويسكوالاستيك ماستيك را پيش‌بيني نمايد. پس از بررسي عملكرد مدل‌ها، با انجام تحليل حساسيت روي آن‌ها، نشان داده شد كه خصوصيات ويسكوالاستيك قير پايه به عنوان متغيرهاي ورودي بيشترين تاثير را در پيش‌بيني متغير‌هاي خروجي دارند.