ارزيابي ويژگي‌هاي قطار حومه‌اي در برابر ساير وسايل حمل و نقل عمومي و خصوصي

پيشرفت و صنعتي شدن جوامع و به تبع آن زايش و توسعه حومه‌هاي شهري، افزايش شديد تقاضاي سفر را به همراه آورده است.  اين افزايش تقاضا در كنار جهش رشد درصد مالكيت خودرو  منجر به پديدآوري مسائل و مشكلات متعددي مانند افزايش بي رويه مصرف انرژي، انواع آلودگي زيست محيطي، تاخير و تراكم ترافيك و مسائل روحي و رواني ناشي از اختلال ترافيك شده است. چالش‌ اصلي پيش روي سياست گذاران حمل و نقل در كنار عرضه‌ سيستمي‌ كارآمد جهت پاسخ به حجم انبوه سفرها، تمهيد اقداماتي در راستاي كاهش خسارات فوق است. قطار حومه‌اي يك سيستم حمل و نقل عمومي ‌ريلي است با هدف پاسخگويي به سفرهاي رفت و برگشتي روزانه با موضوعاتي مانند كار، آموزش، تحصيل و تجارت است. اين سيستم  مي‌تواند با استفاده از ظرفيت‌هاي خود در بهبود مشكلات ناشي از حمل و نقل نقشي اساسي ايفا كند و حتي در طولاني مدت منجر به بهره‌وري اقتصادي گردد. در اين پژوهش معين مي‌شود كه تا چه اندازه قطار حومه‌اي مي‌تواند به نياز‌هاي حمل و نقلي اين خطوط پاسخ دهد و افزايش خدمات به‌ كارگيري اين سيستم در مقايسه با ساير شيوه‌ها داراي چه مزايايي است. هدف اين پژوهش تحليل و ارزيابي توانايي‌ها و عملكرد قطار حومه‌اي از جنبه‌هاي مختلف اقتصادي، اجتماعي و ترافيكي است تا با برجسته‌سازي خصوصيات اين سيستم گامي موثر در بسط عرصه‌ علمي و پژوهشي ورود اين سيستم به چرخه رقابت پايدار برداشته شود تحليل همزمان دو خط با خصوصيات مختلف مناطق حومه‌اي، تبيين معيارهايي مطابق با توسعه‌هاي نوين شهري، افزايش سهم مطلوبيت‌هاي شخصي كاربران در ساير معيارها از جنبه‌هاي نوآوري اين پژوهش هستند. در اين پژوهش با استفاده از روش تحليل اماري چند شاخصه اينگونه استدلال مي‌شود كه بر اساس معيار‌هاي تعيين شده قطار حومه‌اي با كسب اكثريت امتيازات حد ايده‌آل تعريف شده داراي رتبه نخست و داراي بالاترين حد مطلوبيت نسبت به ساير شيوه‌هاي حمل و نقلي است.