تحليل اثر تعاملي توسعه مالي و سرمايه انساني بر كارآفريني در كشورهاي منتخب

هدف: عوامل كليدي تعيين كننده كارآفريني، به سه دسته عوامل مالي، نهادي و اقتصادي تقسيم مي‌شوند. در مطالعات قبلي تأثير سرمايه انساني بر كارآفريني بدون در نظر گرفتن عوامل مالي صورت گرفته است درحاليكه در واقعيت اثر سرمايه انساني بر كارآفريني مشروط به سطح توسعه مالي است. بنابراين هدف اصلي پژوهش بررسي تأثير سرمايه انساني بر كارآفريني با درنظر گرفتن نقش توسعه مالي در منتخبي از كشورهاي منبع محور و نوآوري محور است. روش: براي هر دسته از كشورها سه الگو با توجه به سه شاخص توسعه مالي به‌صورت جداگانه و با استفاده از داده‌هاي تابلويي و تلفيقي طي دوره 2020-2012 برآورد شده است. يافته‌ها: نتايج نشان مي‌دهد در كشورهاي نوآوري محور هرچه سطح توسعه مالي پايين‌تر باشد، اثر سرمايه انساني بر كارآفريني بيشتر است. در حالي‌كه در كشورهاي منبع محور هرچه سطح توسعه مالي ارتقاء يابد، اثر سرمايه انساني بر توسعه كارآفريني افزايش مي‌يابد، به عبارت ديگر در اين دسته كشورها توسعه مالي و سرمايه انساني مكمل يكديگر براي تقويت كارآفريني عمل مي كنند. نتيجه گيري: اثر سرمايه انساني بر توسعه كارآفريني به سطح توسعه مالي بستگي دارد.