مطالعه ژنوتيپي و فنوتيپي سيستم آئروباكتين در جدايه هاي اشريشياكولاي از موارد كلي باسيلوز طيور

خلاصه اهداف اين تحقيق بررسي فراواني توانايي توليد آئروباكتين و حضور يكي از ژن هاي دخيل در بيوسنتز سيستم آئروباكتين(iucD) در جدايه­هاي اشريشيا كولاي (Escherichia coli) از موارد كلي باسيلوز طيور بودند. به همين منظور تعداد 50 جدايه اشريشيا كولاي از جراحات پريكارديت جوجه‌هاي گوشتي تلف شده از بيماري كلي­باسيلوز از مرغداري­هاي گوشتي در استان­هاي تهران، البرز، و قزوين جمع آآآوري شدند و از نظر توانايي توليد آئروباكتين و حضور ژنiucD مورد آزمايش قرار گرفتند. در بررسي فنوتيپي، توانايي توليد آئروباكتين توسط 50 جدايه اشريشيا كولاي مورد مطالعه بر اساس روش­هاي تشريح شده قبلي تعيين شدند. در بررسي ژنوتيپي، از روش واكنش زنجيره‌اي پلي­مراز (PCR) به عنوان روش مولكولي براي شناسايي ژن iucD استفاده شد. نتايج آزمايشات فنوتيپي نشان داد كه در بين جدايه‌هاي اشريشيا كولاي، 86% توانايي توليد آئروباكتين را داشتند. در آزمايش PCR، در 96% جدايه‌ها حضور ژنiucD مورد تأييد قرار گرفت ولي در دو جدايه كه از نظر فنوتيپي نيز منفي بودند، ژن آئروباكتين شناسائي نشد. يافته هاي پژوهش حاضر نشان داد كه درصد بالائي از جدايه هاي اشريشيا كولاي بيماريزاي طيور قادر به توليد آئروباكتين مي باشند كه با توجه به مطالعات مشابه ساير پژوهشگران به ويژه بررسي هاي مقايسه اي با جدايه هاي اشريشيا كولاي به دست آمده از مرغان به ظاهر سالم، وجود يك ارتباط قوي بين توليد آئروباكتين و ميزان حدت در سويه هاي اشريشيا كولاي طيور را مي توان مورد تاكيد قرار داد.