بررسي آلودگي كرمي دستگاه گوارش سگ هاي ولگرد استان قم

بررسي‌ حاضر در طي سال 1389-1390 بر روي آلودگي كرمي قسمت هاي مختلف لوله گوارش 61 قلاده سگ ولگرد در استان قم انجام شد. سگ ها به روش زنده گيري صيد شدند و پس از آسان كشي مورد كالبدگشايي قرار گرفتند. سستودها و آكانتوسفال ها بعد از جمع آوري، واكشي در آب، رنگ آميزي با آلوم استوكارمين و شفاف سازي با زايلن مورد شناسايي قرار گرفتند. نماتودها نيز پس از شفاف سازي با لاكتوفنول، شناسايي شدند. در اين مطالعه 88/86 درصد از نمونه ها آلوده به سستودها، 37/57 درصد به نماتودها و27/3 درصد به آكانتوسفال ها بودند. انگل هاي جدا شده شامل: تنيا هيداتيژنا (79/32 درصد)، اكينوكوكوس گرانولوزوس (22/26 درصد)، ديپليديوم كنينوم (49 درصد)، تنيا مولتي سپس (75/14 درصد)، مزوسستوئيدس لينه آتوس (63/1 درصد)، توكسوكارا كنيس (70/37 درصد)، توكساسكاريس لئونينا (31/21 درصد)، ريكتولاريا كاهيرنسيس (27/3 درصد) و ماكراكانتورنكوس هيروديناسئوس (91/4 درصد) بودند. طيف شدت آلودگي كليه كرم ها بين 2-24 عدد و اكينوكوكوس گرانولوزوس بين 700 – 3000 عدد بود. كليه كرم ها قابل انتقال به ساير گوشتخواران و همچنين تنيا هيداتيژنا، اكينوكوكوس گرانولوزوس و تنيا مولتي سپس قابل انتقال به نشخواركنندگان و اكينوكوكوس گرانولوزوس، ديپليديوم كنينوم، تنيا مولتي سپس و توكسوكارا كنيس قابل انتقال به انسان هستند.