توسعه منطقه مكران در گرو اتخاذ راهبرد دريايي و آمايش سرزمين

ايران در مسير توسعه با چالش هاي فراوان زيست محيطي، ساختاري و ژئوپليتيكي مواجه است. ادامه روندها و فرايندهاي موجود در ايران، توسعه را براي ايرانيان دور از دسترس خواهد كرد. به نظر مي رسد تغيير نگرش و راهبرد كشورداري بر اساس ظرفيتهاي جغرافيايي و محيطي كشور مي تواند به اصلاح روند توسعه كمك شاياني كند. در اين ميان، منطقه بكر سواحل اقيانوسي مكران به عنوان مهمترين منطقه راهبردي ايران كه ظرفيت هاي بي شماري دارد، مي تواند در خدمت توسعه ايران قرار گيرد. بر اين اساس، هدف پژوهش، شناخت چالش هاي توسعه در ايران و ضرورت تبيين تغيير نگاه راهبردي در سياستهاي كلان كشور از رويكرد راهبردي خشكي پايه به رويكرد راهبردي درياپايه و ساحلي بر اساس ظرفيتهاي منحصر به فرد منطقه مكران است. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه سواحل مكران به دليل دسترسي مستقيم به آبهاي اقيانوسي، بكر بودن و موقعيت راهبردي و كريدوري از ظرفيت و توانمندي بسيار بالايي براي برنامه هاي توسعه اقتصادي، صنعتي، خدماتي، شهري و گردشگري برخوردار است كه مي تواند دروازه و پيشران توسعه پايدار ايران گردد. لازمه فعال سازي ظرفيت هاي مكران، انتخاب و اجراي آمايش سرزمين و راهبرد دريايي و ساحلي است كه نه تنها مي تواند باعث توليد امنيت و توسعه در جنوب شرق ايران گردد؛ بلكه مي تواند باعث تقويت جايگاه و مناسبات بين المللي ايران، توليد قدرت، نجات و بازخيزي تمدن ايران گردد كه مي توان از آن به عنوان «دروازه اميد و توسعه ايران» ياد كرد.