توانمندسازي سكونتگاه‌هاي غيررسمي بندرعباس با رويكرد نوزايي شهري (نمونه موردي: محله پشت شهر)

رويكرد نوزايي شهري به‌عنوان رهيافتي متأخر در مرمت شهري، بر مجموعه‌اي از فرايندهاي تغيير و انطباق دلالت دارد، از همين رو مي‌تواند به‌عنوان رويكردي مناسب به‌منظور احياء بافت‌هاي فرسوده شهرهاي ايران تلقي شود. در اين رهيافت بيش از ساير رويكردهاي مداخله بر مشاركت بين ساكنين و مراجع محلي در چارچوب مديريت يكپارچه تأكيد مي‌شود. هدف پژوهش حاضر ارائه راهبردهايي جهت توانمندسازي سكونتگاه‌هاي غيررسمي با رويكرد نوزايي شهري است. روش پژوهش توصيفي- تحليلي با ماهيت كاربردي بوده كه براي جمع‌آوري اطلاعات از مصاحبه و   پرسشنامه‌ محقق ساخته و به‌منظور تجزيه‌وتحليل داده‌ها از مدل استراتژيك SOAR  و QSPM استفاده‌شده است. جامعه آماري تحقيق شامل ساكنين محله پشت شهر و مسئولان مرتبط با امور بافت فرسوده و حاشيه‌اي مي‌باشند. بر اساس نتايج بدست آمده، محله پشت شهر عليرغم مشكلات و تنگناهاي موجود، از نقاط قوت و فرصت زيادي برخوردار است كه  با اقدامات مناسب و بهره گيري از رويكرد نوزايي شهري، اين محله مي‌تواند به يك محله سرزنده و فعال و مناسب براي گردشگري تبديل گردد. برآورد نظرسنجي ضرايب جذابيت از كارشناسان و استفاده از مدل QSPM در جهت اولويت‌بندي راهبردها نشان از آن دارد كه راهبرد  توسعه عرصه‌هاي همگاني با ايجاد كاربري‌هاي مناسب و سازگار در محله به‌منظور دستيابي به مكاني سرزنده، پويا، پرتحرك و فعال با نمره جذابيت 2.613 به‌عنوان تأثيرگذارترين راهبرد مطرح‌ مي‌باشد. استراتژي ارتقاء مشوق‌ها، رفع موانع قانوني و تسهيلات به مالكين و ساكنين در جهت بهسازي و نوسازي كالبدي كاربري‌ها خصوصاً كاربري‌هاي مسكوني و خدماتي با نمره جذابيت 1.708 و ارتقاء كيفيت زندگي در محله‌ از طريق تزريق امكانات زيستي و خدمات موردنياز زندگي ساكنان و توسعه فضاهاي سبز و پارك‌ها با نمره جذابيت 1.643 در اولويت‌هاي بعدي قرار گرفته‌اند.