تحليل تطبيقي از تأثير برنامه هاي تلويزيوني شبكه دو و شبكه تهران بر شاخص حس تعلق مكاني شهروندان مناطق (1و12و20) كلانشهر تهران

در پژوهش سعي شده از روش توصيفي و تحليلي تأثير برنامه هاي تلويزيوني رسانه ملي كه در پيام و محتواي خود، سبك زندگي هويت منطقه اي و شهري را ترويج مي كنند. بر ميزان و سطح برخورداري از شاخص حس تعلق مكاني شهروندان مناطق 1، 12 و 20 كلانشهر تهران ارزيابي گردد لذا بر اساس مأموريت  شبكه هاي تلويزيوني ، برنامه هاي شاخص شبكه هاي دو و شبكه تهران مورد ارزيابي قرار گرفت و از آنجا كه مناطق منتخب، از نظر موقعيت جغرافيايي،شاخص هاي اقتصادي و درآمدهاي شهروندان  ونيز سبك زندگي شهروندي متفاوتند لذا منطقه يك به عنوان منطقه مرفه شهري و منطقه 12 بعنوان منطقه متوسط نشين شهري و منطقه 20 به عنوان منطقه كم برخوردار شهر تهران انتخاب شد. نتايج نشان داد، تأثير برنامه هاي تلويزيوني بر شاخص حس تعلق مكاني در سه منطقه مورد مطالعه بر اساس آناليز واريانس چند متغير ANOVAمتفاوت است.همچنين   بمنظورتحليل اولويت  رسانه براي ارتقاء شاخص حس تعلق مكاني در سه منطقه ياد شده  از مدل تاپسيس فازي FTOPSIS استفاده شد و نتايج نشان دادكه ترويج و تبليغ مؤلفه سبك زندگي شهروندي و در برنامه هاي تلويزيوني، بيشترين اثركذاري را در هر سه منطقه منتخب دارد بنابراين رسانه تلويزيون مي توانداز طريق برنامه سازي با رويكرد بهبود سبك زندگي شهروندي،احساس تعلق مكاني شهروندان را ارتقا دهد همچنين ازديدگاه شهروندان تنها در منطقه 1 شهر تهران شاخص حس تعلق مكاني مطلوب مي باشد. لذاپيشنهاد مي شود ترويج مطالبات محلي و منطقه اي شهروندان مناطق 12 و 20  كلانشهر تهران بايد. موضوع برنامه هاي تلويزيوني باشد.