توزيع ماهانه و فصلي وقوع سيلاب با دوره‌هاي بازگشت مختلف در ايستگاه‌هاي آب‌سنجي استان اردبيل

سيلاب يكي از مخرب‌ترين رويدادهاي طبيعي است كه بيش از هر بلاي طبيعي ديگر، شرايط اجتماعي و اقتصادي را به‌خطر مي‌اندازد. از اين‌رو پژوهش حاضر با هدف تحليل توزيع ماهانه و فصلي وقوع سيلاب در دوره ‌بازگشت‌هاي مختلف در برخي از حوزه‌هاي آبخيز استان اردبيل صورت گرفت. بدين ترتيب از داده‌هاي 33 ايستگاه آب‌سنجي استفاده شد كه طول دوره آماري داده‌هاي مورد استفاده به‌مدت 40 سال بود. در انتخاب مناسب‌ترين توزيع آماري براي داده‌هاي دبي حداكثر در دوره‌هاي بازگشت 2، 5، 10، 25، 50 و 100 سال از نرم‌افزار EasyFit استفاده شد. براساس نتايج مي‌توان گفت كه در ايستگاه‌هاي مورد مطالعه در حدود 63/63 درصد از سيلاب‌ها مربوط به ماه آپريل است. از طرفي براساس نتايج نمودارهاي مقايسه‌اي فصلي مي‌توان گفت كه حداكثر سيلاب‌ها مربوط به فصل بهار است و در تمامي دوره‌هاي بازگشت مورد مطالعه بيش‌ترين مقدار و درصد فراواني سيلاب‌ها در اين فصل رخ داده است. به‌طوري‌كه در برخي از ايستگاه‌ها از قبيل يامچي، نوران، ننه‌كران، مشيران، عموقين، درود و پل‌الماس اكثر سيلاب‌ها در فصل بهار اتفاق مي‌افتد و اين نشان مي‌دهد كه وقوع سيلاب‌هاي بهاره در استان اردبيل محتمل‌تر است. ضروري است براي نواحي جنوبي و سيل‌خيز استان، ضمن انجام مطالعات لازم، بايستي برنامه‌ريزي‌هاي صحيح با محوريت مديريت جامع حوزه‌هاي آبخيز انجام گيرد تا بدين‌وسيله بتوان احتمال وقوع سيلاب را در آينده كاهش داد و خسارات آن‌را به‌حداقل رساند.