بررسي آزمايشگاهي تاثير فاصله جت هاي هيدروليكي نسبت به سطح رسوب بركارايي روش جت چهارگانه- مكش آبي

با توجه به افزايش پديده رسوب گذاري در مخازن سدهاي ايران وگرفتگي دهانه آبگيرها، ارايه روشي كه با كمترين هزينه به طور موضعي رسوبات را تخليه نمايد، ضروري است. روش مكش آبي با توجه به قابليت كنترل رسوبات خروجي و سازگاري با محيط زيست، روش مقرون به صرفه ‏اي است و به نظر مي رسد كه مي توان در روش هايي مانند جت- مكش آبي با چيدمان مناسب جت ها و هم چنين تنظيم فاصله جت هيدروليكي نسبت به سطح رسوب، عملكرد سيستم در تخليه رسوبات را بهبود بخشيد كه در تحقيق حاضر به آن پرداخته شده است. بدين منظور تأثير چيدمان چهارگانه جت ‏ها (آرايش مربعي) در سه فاصله جت هيدروليكي نسبت به سطح رسوب (2+ سانتي‏متر،0، 2- سانتي‏متر) و سه هد مؤثر (65 سانتي‏متر،70 سانتي‏متر، 75 سانتي‏متر) بر كارايي روش مكش آبي بررسي گرديد و مقادير ثبت شده با مقادير حاصل از آزمايش هاي انجام شده در حالت بدون جت (نمونه شاهد) و تك جت مقايسه شد. بررسي نتايج به دست آمده نشان داد كه حداكثر راندمان تخليه رسوب و حجم حفره آب شستگي در هد مؤثر 75 سانتي‏متر و فاصله 2- سانتي متري جت هيدروليكي نسبت به سطح رسوب رخ داده و شاخص هاي مذكور در چيدمان مربعي جت‌ها نسبت به نمونه بدون جت به ترتيب 17.18 و 14.53 برابر و نسبت به نمونه تك جت 1.52و1.51 برابر شده است.