اولتراسونوگرافي عضلات زانو حين صاف بالا آوردن پا در وضعيت‌هاي مختلف هيپ و مچ پا در سندرم درد پتلوفمورال

هدف باتوجه‌به شيوع قابل توجه سندرم درد پتلوفمورال، همچنين مطرح بودن تقويت عضلات چهارسر زانو در توان‌بخشي زانو، تعيين بهترين راه براي فعال‌سازي و تقويت عضلات، ثبات‌دهنده‌هاي پتلا به‌عنوان يكي از كليدهاي مهم درمان محسوب مي‌شود. هدف از اين مطالعه بررسي تأثير وضعيت‌هاي مختلف چرخش ران و انقباض عضلات دورسي فلكسور مچ پا، حين انجام مانور حداكثري صاف بالا آوردن پا در حالت نشسته بر ضخامت و زاويه فيبرهاي عضلات عضله پهن داخلي و عضله پهن خارجي با استفاده از اولتراسونوگرافي مي‌باشد. روش بررسي اين مطالعه شبه تجربي بر روي 40 فرد، 20نفر گروه سالم و 20نفر گروه سندرم درد پتلوفمورال انجام شد. ضخامت و زاويه فيبر عضلات پهن داخلي و خارجي با استفاده از اولتراسونوگرافي حين مانور حداكثري صاف بالا آوردن پا در 6 وضعيت تركيبي چرخش داخلي، خارجي و خنثي هيپ با و بدون دورسي فلكشن مچ پا اندازه‌گيري شد. يافته‌ها در مقايسه بين گروهي، در حالت‌هاي مختلف صاف بالا آوردن پا، تفاوت معناداري در هيچ كدام از متغيرها وجود نداشت (P 0/05). در مقايسه درون گروهي، چرخش خارجي هيپ در مقايسه يا ساير چرخش‌هاي هيپ بدون دورسي فلكشن مچ پا، منجر به افزايش ضخامت و زاويه فيبرهاي عضلات پهن مياني در هر دو گروه شد (P 0/05). همچنين، اضافه كردن دورسي فلكشن مچ پا به چرخش‌هاي مختلف هيپ حين انجام مانور صاف بالا آوردن پا منجر به افزايش معنادار ضخامت و زاويه فيبرهاي عضلات پهن داخلي و پهن خارجي شد (P 0/05). نتيجه‌گيري با تغيير چرخش هيپ با يا بدون دورسي فلكشن مچ پا در حين مانور صاف بالا آوردن پا، روند تغييرات ضخامت و زاويه فيبرهاي عضلات پهن داخلي و پهن خارجي در هر دو گروه از يك الگو پيروي كرد. به نظر مي‌رسد انجام تمرين صاف بالا آوردن پا در چرخش خارجي هيپ هم‌زمان با دورسي فلكشن مچ پا در توان‌بخشي افراد داراي سندرم درد پتلوفمورال قابل توصيه است.