مدل كاربردي رفاه شتر با تكيه بر رفتارشناسي

مقاومت بالاي شتر، نسبت به شرايط سخت محيط، موجب شده است تا قوانين رفاهي مربوط به اين حيوان، نسبت به ساير دام‌هاي صنعتي، كمتر به چشم بخورد. اما اين مسأله نبايد دليلي بر عدم وجود چنين قوانيني براي شتر شود؛ چرا كه شتر نيز مانند ساير دام‌ها، آستانه‌ي تحملي دارد كه حتما بايد در نظر گرفته شود و از تحميل فشار بيش از اين آستانه جلوگيري شود. در اين مقاله سعي شده است تا مدلي كاربردي براي برقراري نسبي رفاه شتر ارايه شود، تا با كمترين هزينه، بيشترين بهره‌وري از حيوان فراهم شود. اين مقدار بهره‌وري در دام، قطعا با شرايط روحي و آرامش رواني حيوان ارتباط مستقيم و معني‌داري دارد؛ كه دستيابي به چنين شرايطي، با ايجاد رفاه ممكن خواهد بود. ارائه‌ي يك مدل كاربردي براي رفاه، با تكيه بر رفتارشناسي امكان‌پذير است؛ بنابراين در اين مقاله سعي شده است، تا با استفاده از رفتار شتر، به ارايه‌ي اين قوانين رفاهي بپردازد. البته علاوه بر مطالب مرتبط با رفتار شتر، سعي شده است تا از ساير مقاله‌هاي مربوط به رفاه نيز استفاده شود. در اين مقاله بخش‌هاي مختلفي از زندگي شتر كه مرتبط با رفاه است، مورد بررسي قرار گرفته است، از جمله تغذيه شتر، موارد مرتبط با مديريت و ضعف مديريت (مانند بيماري‌هاي ناشي از ضعف مديريت)، توليد مثل شتر، نقل و انتقال شتر و... . با توجه به وقوع خشكسالي‌هاي اخير و كمبود فراوان آب و ساير منابع، پيشنهاد مي‌شود تا براي تأمين موادي مانند گوشت، شير، پشم و... از شتر به عنوان يك حيوان مولد غذا استفاده شود، كه اين امر، موجب صنعتي شدن پرورش شتر خواهد شد. بنابراين وجود شرايط رفاهي مناسب براي پرورش شتر در ابعاد گسترده، امري ضروري و انكارناپذير است.