كاربرد تركيب ژئوشيميايي در تعيين سنگ مادر رسوبات تخريبي: مطالعه موردي از رسوبات جنوب و باختر درياچه اروميه

درياچه اروميه كه يك فرورفتگي زمين‌ساختي در شمال باختر ايران است، سالانه دريافت كننده مقادير زيادي رسوبات فرسايش يافته از ساختارهاي زمين‌شناسي اطراف اين درياچه است. در نتيجه خشكسالي هاي متوالي سال هاي اخير، اين رسوبات مستعد ايجاد بادرفت در معرض فرسايش بادي قرار گرفته و بنابراين يك منشأ مهم براي انتشار رسوبات در طي توفان هاي گرد و غبار است. در اين پژوهش، رسوبات حاشيه جنوبي و باختري درياچه پلايايي اروميه از جنبه تعيين سنگ منشأ مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. رسم نمودارهاي دوتايي مانند نسبت Th/Co‌ به La/Sc‌ و TiO2 به Al2O3 و مقايسه نسبت عناصر كمياب مانند La/Sc, Th/Sc, La/Co, Th/Co و Cr/Th بيانگر منشأ سنگ‌ هاي آذرين عمدتا فلسيك و بعضا بازيك براي اين رسوبات است. رسم نمودار هاي عنكبوتي براي عناصر اصلي و كمياب موجود در رسوبات مورد مطالعه، فقير شدگي آنها نسبت به V Sc, Cr, و Ni و غني شدگي Sr و Th را نشان مي دهد كه وجود سنگ منشأ اسيدي و بعضا مافيك تا اولترامافيك را تأييد مي كند. ژئوشيمي عناصر اصلي از طريق قرار دادن مقادير  SiO2 در برابر مجموع Al2O3  K2O, و Na2O و همچنين مقدار انديس شيميايي هوازدگي، شرايط آب و هوايي خشك را در زمان رسوب‌گذاري رسوبات درياچه اروميه نشان مي‌دهد.