رخساره‌هاي رسوبي نهشته‌هاي سطحي فلات قاره درياي كاسپين جنوبي، محدوده كشور ايران

درياي كاسپين بزرگ‌ترين گستره آبي محصور در ناحيه قاره‌اي سياره زمين است. براي تهيه داده‌هاي رسوب‌شناسي 98 ايستگاه برداشت نمونه سطحي از بستر دريا در محدوده فلات قاره (بيشينه ژرفاي 200 متر) بخش جنوبي درياي كاسپين و در امتداد سواحل ايران طراحي شده است. شاخص‌هايي همانند نوع و ميزان بار رسوبي حمل شده به محيط رسوب‌گذاري،  انرژي امواج و جريان‌هاي دريايي و همچنين چگونگي تغييرات شيب بستر دريا در توليد و تنوع رخساره‌هاي رسوبي نهشته‌هاي عهد حاضر نقش دارند. 9 رخساره‌ رسوبي در نهشته‌هاي سطحي اين ناحيه بيشترين فراواني را دارند و به‌طور ميانگين در رسوبات فلات قاره، 1 درصد وزني ذرات درشت‌دانه، 25 درصد وزني ذرات متوسط دانه و 74 درصد وزني ذرات ريزدانه وجود دارد. زير محيط‌هاي رسوبي، پس‌كرانه‌اي، پيشاني ساحلي، ناحيه انتقالي فراساحلي و فراساحلي قابل‌شناسايي هستند كه تركيب فراواني رخساره‌هاي رسوبي در پهنه پس‌كرانه‌اي و پهنه پيشاني ساحلي بيشتر به شكل رخساره‌هاي گروه ماسه‌اي و در ناحيه انتقالي فراساحلي و ناحيه فراساحلي، بيشترين فراواني را رخساره‌هاي گروه گلي ديده مي‌شود. به‌طور عمومي دو رخساره‌ رسوبي با تركيب، گل باكمي گراول و گل از ديگر رخساره‌هاي ديگر فراواني بيشتري دارند.