ارائه ماتريس گونه‌شناسي كاركنان كارآمد و ناكارآمد در بخش دولتي: رهيافت نظريه داده‌بنياد

كاركنان كارآمد عامل اصلي موفقيت و تعالي سازمان و كاركنان ناكارآمد نيز عامل مشكلات و شكست‌هاي سازمان هستند. با وجود اين در پژوهش‌هاي پيشين، كمتر پژوهشي به‌طور جامع و منسجم به كارآمدي نيروي انساني پرداخته و مهم‌ترين هدف اين پژوهش ارائه يك مدل نظري در خصوص كاركنان كارآمد و ناكارآمد و بررسي ويژگي‌هاي آن‌ها در بخش دولتي بود تا ضمن پركردن خلأ مطالعاتي موجود به دانش‌افزايي در اين زمينه كمك نمايد. اين مطالعه از اصول روش‌شناسي نظريه داده‌بنياد كلاسيك (گليزري) در ارتباط با استفاده از ادبيات نظري، به‌كارگيري مشاركت‌كنندگان، جمع‌آوري داده، تحليل و توسعه نظريه استفاده كرد. در اين راستا با تعداد 17 نفر از مديران صاحب‌نظر صنعت آب استان اصفهان مصاحبه‌هاي عميق نيمه ساختاريافته انجام و داده‌هاي حاصل در سه مرحله كدگذاري باز، كدگذاري انتخابي و كدگذاري نظري مورد تحليل قرار گرفت. تحليل داده‌ها منتج به شناسايي چهار گونه از كاركنان از لحاظ كارآمدي بود كه با عناوين كاركنان كنشگر، كاركنان واكنش‌گر، كاركنان اهمال‌گر و كاركنان نافرمان مفهوم‌سازي گرديدند. در ادامه تحليل داده‌ها، گونه‌هاي مذكور از طريق ماتريس گونه‌شناسي كاركنان كارآمد و ناكارآمد مورد بررسي و تحليل قرار گرفت. بديهي است شناسايي انواع كاركنان از لحاظ كارآمدي و تبيين ويژگي‌هاي آن‌ها كمك شاياني در بهبود كارآمدي منابع انساني و مقابله با ناكارآمدي خواهد نمود.