بررسي و ارزيابي راهبردهاي رژيم بعث عراق در جنگ با جمهوري اسلامي ايران

در اين پژوهش به بيان و ارزيابي راهبردهاي حكومت بعثي عراق در جنگ با جمهوري اسلامي ايران پرداخته مي شود و تحولات آن مورد بررسي قرار مي‌گيرد. روش تحقيق در اين پژوهش توصيفي ـ تحليلي و گردآوري اطلاعات آن كتابخانه‌اي، اسنادي و اينترنتي مي‌‌باشد. سوال اصلي پژوهش اين است كه عراق با اتخاذ چه راهبردي دست به تهاجم نظامي عليه ايران زد؟ همچنين چه تحولاتي در راهبردهاي عراق در طول جنگ با ايران رخ داد؟ نتيجه كلي مقاله نشان مي‌دهد كه عراق با اتخاذ استراتژي برپايي جنگ به دنبال نيل به سه هدف تغيير معاهده 1975 و به كنترل درآوردن اروندرود و نيز جداسازي استان خوزستان از ايران و همچنين سلب حاكميت دولت ايران از جزاير سه گانه بوموسي، تنب بزرگ و تنب كوچك در خليج فارس بوده است. در نهايت در اين پژوهش مشخص شده است كه راهبرد عراق در لشكركشي به خاك ايران با توجه به دفاع همه جانبه مردم و قواي مسلح جمهوري اسلامي ايران، شكست سختي خورده و ناكام مانده است. صدام حسين به هيچيك از اهداف خود از برپايي جنگ نرسيد. وحدت سرزميني و يكپارچگي ايران باقي ماند و حزب بعث نيز چند سال پس از پايان جنگ نابود شد و صدام نيز حكومت خود بر رژيم بعث عراق را از دست داد و سرانجام كشته شد.