تحليل فقهي پزشكي مصرف نوشيدني‌هاي انرژي‌زا و نشاط‌ آور

زمينه و هدف: يكي از مسائل مهم در حوزه فقه پزشكي، نوشيدني‌هاي انرژي‌زاست. وجود مواد محرك و نشاط‌آور در اين نوع نوشيدني‌ها مثل شكر و شيرين‌كننده‌ها، كافئين، عصاره‌هاي گياهي خاص، اسيدهاي آمينه، نگهدارنده‌ها و اسيدهاي آلي و ويتامين‌هاي گروه «ب» با وجود استقبال گروه‌هاي سني جوان و نوجوان از آن به هدف توانمندسازي و رفع خستگي، در عرصه علوم پزشكي و فقهي چالش‌هايي را ايجاد كرده است.مواد و روش‌ها: اين تحقيق در رابطه با وضعيت فقهي نوشيدني‌هاي انرژي‌زا در پرتو قواعد فقهي با روش توصيفي تحليلي انجام گرفته است.نتيجه‌گيري: با استقراء در ديدگاه‌ها و بررسي‌هاي فقهي حكم مصرف نوشيدني‌هاي انرژي‌زا، در بين فقهاي مذاهب اسلامي سه ديدگاه ناظر بر جواز، كراهت شديد يا تحريم و توقف وجود دارد. نتايج حاكي از اين است كه مصرف نوشيدني‌هاي انرژي‌زا به ‌تناسب شرايط و گروه‌هاي سني مختلف، وصف فقهي مختلف پيدا مي‌كند. دانشمندان در موضوع حرمت مصرف نوشيدني‌هاي انرژي‌زا براي گروه‌هاي غيرسالم، اتفاق نظر دارند. براساس قاعده مقاصدي حاجيات و نيز قاعده اصولي «الحكم يدور مع علته وجوداً و عدماً» و برخي از نصوص شرعي صحيح، مصرف به ‌اندازه نوشيدني‌هاي انرژي‌زا به سبب مقوي و نشاط‌آور بودن، براي گروه‌هاي سني سالم، مستحب مؤكد است.