مطالعه موردي تغييرات بارش ناشي از عمليات بارورسازي ابر در منطقه شمال غرب ايران با استفاده از مدل ميان‌ مقياس WRF

در اين مقاله اثر بارورسازي ابر سرد در يكي از عمليات‌هاي صورت گرفته توسط مركز ملي بارورسازي ابرها در منطقه شمال غرب ايران بر بارش منطقه با استفاده از مدل ميان‌مقياس تحقيقات پيش‌بيني و وضع هوا (WRF) مورد بررسي قرار گرفته است. بدين منظور روابط فرايند خردفيزيك بارورسازي ابر پارامتره شد، سپس در طرح‌وارۀ خردفيزيك موريسون موجود در مدل WRF پياده‌سازي شد. با شبيه‌سازي بارورسازي ابر توسط اين مدل توسعه يافته، مقدار بارش توليد شده بعد از بارورسازي محاسبه شد و با مقدار بارش تخمين زده شده توسط مدل WRF در حالت كنترلي (بدون بارورسازي ابر) مقايسه شد. ازآنجاكه عمر ابر در زمان تزريق پيروپاترون‌ها و همچنين ميزان آب اَبَر سرد ابر در زمان برخورد با پيروپاترون‌هاي مشتعل شده تأثير بسزايي در اثر بارورسازي ابر دارد و در زمان عمليات، عمر ابر و ميزان آب اَبَر سرد ابر در ايستگاه‌هاي مختلف متفاوت بوده است، بارورسازي در نقاط مختلف تأثير متفاوتي داشت. عمليات بارورسازي موجب افزايش بارش باران در ايستگاه‌هاي باران‌سنجي اروميه (3%)، اهر (27%)، سراب (7%)، پارس‌آباد (9%) واقع در منطقه شمال غرب ايران شد و اين در حالي است كه در برخي ايستگاه‌ها، بارورسازي موجب كاهش بارش 11%، 1%، 4%، 12% و 10% اي به ترتيب براي ايستگاه‌هاي مراغه، تبريز، مهاباد، سهند و خوي دو ساعت پس از بارورسازي شد.