آسيب‌شناسي فرايند آموزش كاركنان سامانه فرماندهي حادثه در بيمارستان‌هاي استان گيلان براساس الگوي سه‌شاخگي

زمينه آموزش هاي سازماني به عنوان ابزاري براي توسعه سرمايه انساني در نظر گرفته مي شوند و آسيب شناسي آن، به عنوان مقدمه تحول سازماني و فرايندي نظام مند براي شناخت وضع موجود و حل چالش ها و محدوديت هاي آن است. هدف هدف از انجام اين پژوهش، آسيب شناسي آموزش كاركنان سامانه فرماندهي حادثه در بيمارستان هاي استان گيلان با استفاده از الگوي آسيب شناسي سه شاخگي بود. روش ها اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و شيوه گردآوري اطلاعات، با رويكرد كيفي كمي بود. جامعه آماري در بخش كيفي خبرگان در حوزه سامانه فرماندهي حادثه و در بخش كمي تمامي مديران و كاركنان اين سامانه در بيمارستان هاي استان گيلان به تعداد 548 نفر بودند. ابزار گردآوري داده ها در بخش كيفي مصاحبه نيمه ساختارمند و در بخش كمي پرسش نامه محقق ساخته بود و براي تجزيه وتحليل داده ها در بخش كيفي از نرم افزار MAXQDA نسخه 2020 و در بخش كمي از نرم افزار SPSS نسخه 26 استفاده شد. يافته ها نتايج بخش كيفي نشانگر استخراج 55 كد باز، 25 كد محوري و 6 كد انتخابي در قالب سه شاخه فرايندي، زمينه اي و ساختاري بود. نتايج بخش كمي نيز نشان داد در بين شاخه ها، عوامل فرايندي با واريانس و ضريب تأثير 0/262، آسيب زننده تر از عوامل زمينه اي و ساختاري در فرايند آموزش هستند. نتيجه گيري نتايج پژوهش نشان داد آسيب شناسي براساس ابعاد سه شاخگي، اقدامي مؤثر در تشخيص فوريت ها و اولويت هاي آموزش كاركنان سامانه است و استفاده از اين مدل در مواقع بحران مي تواند گامي مؤثر در شناخت نواقص براي حل آسيب هاي شناسايي شده و اقدامات مطلوب براي آموزش محسوب شود.