مقايسه اثربخشي ذهن‌آگاهي و طرح‌واره درماني با درمان كارآمدي هيجاني بر رضايت از شفقت و احساس شايستگي در مراقبين بيماران مبتلا به دمانس

مقدمه: مراقبت از بيمار هميشه با علائم منفي همراه نيست، بلكه تجارب و احساسات مثبت مراقبان به دليل توانايي كمك‌رساني به ديگران بعد از ارائۀ خدمت به ديگران مي‌تواند مراقب را به ادامۀ مراقبت باوجود پيامدهاي منفي‌اش تشويق كند. ‌بنابراين پژوهش حاضر باهدف مقايسه اثربخشي درمان ذهن‌آگاهي و طرح‌واره درماني با درمان كارآمدي هيجاني بر رضايت از شفقت و احساس شايستگي در مراقبين بيماران مبتلابه دمانس انجام شد. روش كار: پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- ‌پس‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش مراقبين بيماران مبتلابه دمانس مراجعه‌كننده به كلينك‌هاي مغز و اعصاب شهر اصفهان در تابستان 1401 بودند. تعداد 45 نفر به روش هدفمند انتخاب و از طريق گمارش تصادفي در دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل قرار گرفتند (هر گروه 15 نفر). گروه‌هاي آزمايش تحت 8 جلسه‌ي 90 دقيقه‌اي درمان ذهن‌آگاهي و طرح‌واره و درمان كارآمدي هيجاني قرار گرفتند و در اين مدت گروه كنترل درماني دريافت نكرد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه كيفيت زندگي استام و احساس شايستگي ورنويج‌داسن جمع‌آوري و با استفاده از تحليل واريانس اندازه‌هاي مكرر در نرم‌افزار SPSS نسخه 23 تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه هر دو مداخله موجب افزايش رضايت از شفقت و احساس شايستگي در مراقبين بيماران دمانس گرديد و اثرات هر دو درمان در مرحله پيگيري نيز باقي ماند (0.05 p)؛ اما بين اثربخشي دو روش درماني در اين زمينه تفاوت معني‌داري مشاهده نگرديد (0.05 p). نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌هاي پژوهش مي‌توان از درمان ذهن‌آگاهي و طرح‌واره درماني و درمان كارآمدي هيجاني جهت بهبود رضايت از شفقت و احساس شايستگي مراقبين بيماران دمانس بهره گرفت.