بررسي رابطه ادراك از محيط كلاس درس و سرزندگي تحصيلي: نقش واسطه اي پيوند با مدرسه

هدف از اين پژوهش بررسي رابطه ادراك از محيط كلاس درس و سرزندگي تحصيلي با واسطه ‌گري پيوند با مدرسه بود. اين پژوهش توصيفي- همبستگي و از نوع تحليل مسير بود. جامعه آماري پژوهش شامل همۀ دانش ‌آموزان پسر دوره متوسطه اول شهر سنندج در سال تحصيلي 98-1397 به تعداد 9321 نفر بود كه از ميان آنها 369 نفر به ‌عنوان حجم نمونه و به روش نمونه ‌گيري تصادفي خوشه اي چندمرحله ‌اي انتخاب شدند. دانش آموزان پرسشنامه ‌هاي ادراك از محيط كلاس درس (فراسر و همكاران، 1996)، سرزندگي تحصيلي (دهقاني ‌زاده و حسين ‌چاري، 1391) و پيوند با مدرسه (اسپرينگر و همكاران، 2009) را تكميل كردند و داده ‌ها با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل مسير تجزيه و تحليل شدند. بر اساس نتايج به دست آمده از پژوهش، ادراك از محيط كلاس درس با سرزندگي تحصيلي رابطۀ علي مستقيم دارد (0/01 p) و پيوند با مدرسه، ارتباط ميان ادراك از محيط كلاس درس و سرزندگي تحصيلي را واسطه گري مي ‌كند (0/001 p). با توجه به اينكه ادراك از محيط كلاس درس و سرزندگي تحصيلي با يكديگر رابطه علي دارند و پيوند با مدرسه نيز در رابطه ميان اين دو متغير تأثيرگذار است، پيشنهاد مي ‌شود كه براي سازگاري هرچه بهتر دانش آموزان با چالشها و تكاليف تحصيلي، تدابيري اتخاذ شود تا محيط يادگيري براي دانش ‌آموزان مطلوب باشد و دانش آموزان احساس تعهد بيشتري نسبت به مدرسه داشته باشند. براي اثربخشي بهتر، مديران نواحي و مناطق آموزش و پرورش با برگزاري دوره هاي ضمن خدمت و كارگاههاي آموزشي، مي توانند اهميت و چگونگي شكل ‌گيري ذهنيت درباره مدرسه، احساس تعلق ‌پذيري و تعهد نسبت به مدرسه در دانش ‌آموزان را براي كاركنان آموزشي و اجرايي مدارس تبيين كنند.