طراحي مدل فراگيرسازي اپليكشن‌هاي شبكه‌هاي اجتماعي

هدف از انجام اين پژوهش طراحي و تبيين مدل فراگيرسازي اپليكشن‌هاي شبكه اجتماعي مي‌باشد. پژوهش حاضر در چارچوب راهبرد پژوهشي روش‌هاي آميخته (كمي و كيفي) مي‌باشد. به‌منظور تبيين مدل فراگيرسازي اپليكشن‌هاي بومي شبكه اجتماعي، نظريه‌ داده‌بنياد را طرح و تدوين كرده‌ايم و در مرحله دوم، آن را در معرض آزمون كمي قرار داده‌ايم تا از تعميم‌پذيري بافته‌هاي پژوهش اطمينان حاصل كنيم. به‌منظور گردآوري داده‌هاي كيفي پژوهش، طبق نمونه‌گيري‌هاي بازه ارتباطي و متنوع و نيز نمونه‌گيري مميز، تعدادي از استادان خبره در اين زمينه، به‌عنوان مشاركت‌كننده انتخاب شدند و پس از انجام مصاحبه‌هاي عميق با ايشان، گردآوري داده‌ها تا حد اشباع نظري ادامه يافت. ره‌آورد اين مرحله از پژوهش، مدلي كيفي به همراه گزاره‌هايي حكمي بود كه در مرحله دوم، قالب فرضيه به خود گرفتند و در معرض آزمون كمي واقع شدند. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه‌اي محقق‌ساخته بود. در كدگذاري باز محقق به ۱۱۸ مفهوم دست يافت كه با طبقه‌بندي آن‌ها ۲۲ مؤلفه و ۵ بعد به دست آمد كه براساس آن مدل مفهومي پژوهش ارائه شد. براساس اين مدل در بخش كمي مشخص شد بستر بر كاركرد اپليكيشن‌هاي شبكه‌هاي اجتماعي تأثير معنادار دارد (0/210). چالش‌ها بر كاركرد اپليكيشن‌هاي شبكه‌هاي اجتماعي تأثير معنادار دارد (0/239-). همچنين مشخص شد حمايت دولتي تأثير بستر (0/111) و چالش‌ها (0/120-) بر كاركرد اپليكيشن‌هاي شبكه‌هاي اجتماعي را تعديل مي‌كند. امنيت تأثير بستر (0/116) و چالش‌ها (0/117-) بر كاركرد اپليكيشن‌هاي شبكه‌هاي اجتماعي را تعديل مي‌كند.