مقايسه تأثير دو نوع برنامه تمرين هوازي بر بيان ژن نروتروفين4 و عملكرد حركتي رت‌هاي دچار ضايعه نخاعي

مقدمه: هدف از اين مطالعه بررسي اثر چهار هفته تمرين منتخب بر عملكرد حركتي و بيان ژن نروتروفين4 در هيپوكمپ رت‌هاي مبتلا به ضايعه نخاعي بود.روش كار: اين مطالعه كه از نوع تجربــي است، روي رت‌هاي نر بالغ و جوان انجـام شـد. حيوانات به‌صورت تصادفي به 6 گروه (كنترل سالم، سالم با پروتكل تمريني اول، سالم با پروتكل تمرين دوم، ضايعه نخاعي، ضايعه نخاعي با پروتكل تمريني اول و ضايعه نخاعي با پروتكل تمريني دوم، هر گروه 7 سر) تقسيم شدند. ابتدا، حيوانات تحت بيهوشي عمومي و آسيب نخاعي قرار گرفتند. پس از دو هفته ريكاوري، رت‌ها به‌مدت 4 هفته، دو نوع برنامه تمرين هوازي انجام دادند. پس از انجام تمرين‌ها، تست حركتي و تست‌هاي مولكولي براي سنجش تغييرات بيان ژن فاكتور نروتروفين4 از هيپوكمپ حيوانات انجام شد. تجزيه‌وتحليل اطلاعات توسط نرم‌افزار SPSS 20.0 انجام شد. سطح معناداري نيز 0/05 در نظر گرفته شد.يافته‌ها: نمرات تست حركتي در گروه دريافت‌كننده‌ تمرين در مقايسه با نمرات تست حركتي گروه آسيب، افزايش معناداري داشت. بيان ژن نروتروفين4 در مدل آسيب نخاعي نسبت به گروه كنترل كاهش معناداري داشت، همچنين، بيان اين ژن در گروه آسيب نخاعي + تمرين 1 و در گروه آسيب نخاعي + تمرين 2 نسبت به گروه آسيب نخاعي افزايش داشت؛ اما اين افزايش بيان بين دو گروه آسيب نخاعي + تمرين تفاوت معناداري را نشان نداد.نتيجه‌گيري: پروتكل‌هاي تمريني در اين مطالعه علاوه بر ايجاد بهبود حركتي در حيوانات دچار ضايعه نخاعي، بر بيان ژن نروتروفين4 مؤثر هستند و مي‌توانند عاملي براي رشد آكسوني و بقاي نروني در بهبودي ضايعه نخاعي باشند